خواستم تا تکیه بر دوشت کنم ،اما نشد

قصه ی هزارویکشب های بی تو بودنٌ زمزمه ی گوشت کنم ،

اما نشد

خواستم تا با نگاهی در دوچشم چون شبت

هر چه دارم را نثار آن نگاه توکنم ،

اما نشد

خواستم تا دست در دستان پر مهر تو باز

در تمام لحظه های ،پر از عشق و وفا سفر کنم

اما نشد

خواستم تا پابپای تو در، دنیای  عشق

از خیابانهای این شهر شلوغ گذر کنم ،

اما نشد

خواستم تا با خیالت غرق در رویای عشق

هر شب و هر لحظه ام را در کنارت سر کنم ،

اما نشد

                                                         ( دلنوشته )

" پشت این درهای بسته "

غمی اندازه یک کوه که روی دلم نشسته

دلم میخواد داد بزنم ،از ته دل فریاد بزنم

هر کاری که میکنم ،

 نمیشکنه بغض توی گلو نشسته

بغضی که یک عمر تو وجود من

" این دل غمزده رو ، زده شکسته "

                       ( دلنوشته )

سیاهی شب

و سکوت روستا ،

کوههای استوار که در یک صف به نظاره ی دشت ایستاده اند.

درختان قد علم کرده ی سرو و سپیدار ،

و نسیمی که به آرامی در حرکت است ،

و ترانه ی شب را در گوش برگها زمزمه می کند، تا آنها را به رقصاند .

صدای پای آب رودی که به سرعت در حرکت است ،

و عجله ای برای رسیدن به پهنای دریا را دارد.

و

آواز جیرجیرکها که گویی در بزمی شرکت کرده اند ،

 یکدست و منظم به گوش می رسد .

چه زیبایی خیره کننده ه ای ...

آسمان تیره ی پرستاره ،

به حّدی به زمین نزدیک است که ،

گویی اگر دست بیندازی مشتی از ستارگان را خواهی چید .

چه سکوت و آرامش دلچسبی ...!

با تک تک زیباییها حتی در این سیاهی شب ،

 خدا  را می توان دید .

در این آرامش او همه جا با من است .

او با تک تک این مناظر با من سخن می گوید ،

و مرا مشتاق به تسبیح خود می کند.

غرق در افکار خود و غرق در زیباییهای اطراف ...

ناگهان صدای صوت ترن در نیمه شب ،

سکوت شب را بر هم می زند .

مسافرانی خسته از سفری طولانی ،که دل به شب سپرده اند.

سپس ،

صوتی دیگر ،

و دوباره حرکت ...!

و باز سکوت و آواز دل انگیز شب ..

وبازمن ماندم با تنهایی خود ...!

" مسافر "

تا کی جفا کشم زتو ، ای بیوفا برو

بگذاشتمت به مدعیان مدعا ، برو

دشمن نکرد آنچه تو کردی به دوستی

بیگانه ام دگر برو ، ای آشنا برو

امید صلح نیست دگر ، نیست نیست نیست

منشین ، منشین برو ، برو برو ای بی وفا برو

در غریبی سوختم ، هیچکس ز من یادی نکرد

در میان ناله های پر زدرد ، اشک هم مرا یاری نکرد

همچنان سوختم ، چون پروانه ای در پای شمع

اشکهای شمع هم ، دردی ز من درمان نکرد

چشمان سرخ شده ، از غایت درد درون

وای افسوس که چه گویم ، اشک هم مرا یاری نکرد

سوختم ، آتش به جانم می نشیند از غم بی همدلی

من چه گویم با همه سوز دلم ، اشک هم مرا یاری نکرد

آنچنان غم ریشه کرد ، در جان و در روح و تنم

ای دل تنها ببین ، هیچکس  ز من یادی نکرد

                                       (دلنوشته)

وقتی دلم برات تنگ میشه،

هر موقع هوای تو به سرم میزنه،

کلافه ازبی تو بودن میشم.

گاهی فکر میکنم ،ایکاش شبنم توی چشمات بودم،

ایکاش تک تک کلمه های توی حرفات بودم،

تا همیشه همراهت باشم.

نمیدونم اینقدر که من بیتاب تو هستم،

تو یکبار ، فقط یکبار یادی از من می کنی...؟

ایکاش هر لحظه و هر دم با تو و در کنار تو بودم.

ایکاش گوشه های تاریک زندگیم،

فقط با فانوس وجود تو روشن بشه.

ایکاش گوشه ای از خلوت دل تنهام رو ،

با حضورت سرشار از شادی می کردی .

اگه بدونی که چقدر دلم برای ،

صدای گرم و دلنشینت تنگ شده !

تو اگه میدونستی وقتی حرف میزنی ،

دنیایی از شادی رو ، روبروم باز میکنی

نجوای دلنشینت رو از من دریغ نمیکردی.

چقدر با یادت روزها رو سر میکنم .

تمام لحظه لحظه زندگیم با یاد تو سپری میشنه.

ایکاش قدر لحظه هایی رو که کنارم بودی رو بیشتر میدونستم !

اگر میدونستم  اینقدر از من دور میشی،

اگه میدونستم برای دیدنت اینقدر بیتاب میشم،

تمام لحظه های با تو بودن رو بارها و بارها

تو ذهنم مرور میکردم ،

که برای همیشه با وجودم آمیخته بشی،

تا هیچوقت نبودنت آزارم نده.

عزیزم بیا و وجودم رو از عذاب تنهایی نجات بده.

نمیدونم چرا هر لحظه بدون تو،

برای من عمری میگذره.

انگار سالیان طولانی که تورو ندیدم.

اینجا مینویسم

بیا که دیگه ،تاب دوری رو ندارم.

خودت میدونی که چقدر دوست دارم،

پس تنهام نذار مهربونم...!

نوروزتان زیبا

و

" سال نو مبارک "

بــاز مـــی آیــــد بــــهـــار دلـنشین 

 بــاز بــلـبــل مــی شــود با گل قرین

بــاز صـــحــرا پـر شقایق می شود 

 بــاز روشــن قــلب عـاشق می شود

فــصــل ســـرد از هــیــبت باد بـهار

مــی کــنـــد از پــیـش روی او فـرار

ســفــره هــا بــا هـفت سین آراسته

بــا گـــل مـــهـــر و صــفـــا پیراسته

بــر ســر سفره جـوان و خُرد و پیر

 ســبزه و آئــیــنـه و مــاهـی و سـیر

 سـیـب و سـنـبـل در کـنـار یــاسـمـن

 عطربــیــد مـِشک چــون مُشک خُتَن

سرکه و سنجد، سماق و شمع و گل

عـــیـــد آمــد بـــا دف و ســاز و دُهُل

ســال نــوتـحـویل و سال کهنه رفـت

هــم دل مــا تـازه شد هم شال و رخت

یــا مــُقــلّب،قــلب مـــارا شـــاد کــن

 یـــا مـــُدبّـــر خـــانــــه را آبـــاد کـــن

یـــا مـــُحـــول ،اَحســــنُ الــّحالم نما

 از بـــدیـــهــــا فـــارغُ الـــبـــالــم نـما

ایـــن دل «جـــاویــد» را پـاک از ریـا

 کُــن خــــدا ،ای قـــادر بـــی مــنـتــها

                                 "برای تو می نویسم "                               

برای تو می نویسم ،

                      برای جوانه هایت

                                                       برای اندیشه هایت

و

برای عشقی که در سینه ی تو می روید.

برای تو می نویسم ،

برای چشمهای همیشه مستت

برای جهانی که ازنگاه تو می شکند،

و

فردا که به نام تو از افق بر می آید.

نم نم باران بر تن همیشه عاشق و همیشه داغت می نشیند

و آواز مرغان دریایی ، در شبستانهای خطراتت ،

سرود بیدار باشی است در گوش رویای تو.

من ...

برای توست که می نویسم

برای تو عزیزم.

عزیزم ...                                           

اگر ابر بودم همیشه در آسمان خیالت می باریدم،

 تا همیشه بر تن همیشه گرمت  بنشینم .

اگر مهر بود چنان می تابیدم

تا گرمایی جز مرا حس نکنی .

و اگر باد بودم ...

چنان می وزیدم تا صدای عشقم

را همه بشنوند.

گل قشنگم :                                                    

اگر ابر بودی ،در انتظار

باران مهرت می نشستم.

اگر مهر بودی ،در پرتو عشقت

خود را گرم می کردم.

و اگر باد بودی...

همچون برگ خزان

خود را به دستت می سپردم.

اگر هیچ بودی ، از تو ابر سپیدی میساختم ،

از تو خورشید با شکوهی ،

و از تو نسیم ملایمی می ساختم

تا بدانی که ...

تا بی نهایت دوستت دارم...

                                      ( دلنوشته )

مهربان من ،

در کنار لحظه ها نشته ام،

تا دست خالی ام را نشانت دهم.

پس همیشه با من باش !

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

 قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

آشیان من ِ بیچاره اگر سوخت چه باک ...!

فکر ویران شدن خانه ی صیاد کنید...

 یک .

 دو

 سه ...

 همیشه دلواپسه ،

 دل همیشه تنها ، پیر شد با کوه غمها

 تو کوچه های تاریک ، بی نور و خیلی تاریک

 قدم زنان و خسته ، با یک دل شکسته

 به امید دیدن یار ، رسید به دری بسته

 ثانیه هاش یه عمر شد

 از بس به ، انتظار نشسته

 با یک دنیا دلتنگی ،

 تو اوج ناامیدی،

 توی غباری از مه...

 ندایی تو گوشش گفت :

 اون یار بی محبت ،

 بازم تنهاش گذاشته ...!!!

                                             ( دلنوشته )

آدم عاشق جاش تو عرش خداست

ولنتاین مبارک

" به همین سادگی "

دلم می خواد که بهت بگم چقدر دوست دارم.

دوست دارم بدونی که میتونم برای همیشه کنارت باشم.

می خوام بدونی ،از روزی که پا به زندگیم گذاشتی ،

همه چیز رنگ دیگه ای به خودش گرفت.

از روزیکه دیدمت،بهار تو دلم خونه کرد ،

وقتی شناختمت ،رویاهام قشنگ شدن،

شکوفه های عشقت وجودم رو لبریز از عشق کرد

عشق به زندگی، عشق به زیباییها

و در نهایت عشق به خودت.

تو شدی آرامش دلم.

شدی همه ی زندگیم.

گفتم میمونم باهات.

می خوام دستاتو بذاری تو دستام.

ببین ،وقتی احساس کنی که میتونی

آرامش رو از تو دستام بگیری.

وقتی همه احساسم رو از توی دستام گرفتی.

هر موقع برق نگاهمون ، با شوق همدیگه رو دنبال کرد.

وقتی صدای تپش قلبمو ، با گوش دلت شنیدی.

وقتی طعم بوسه هامو ، رو لبات چشیدی.

وقتی احساس کردی که دلتنگم میشی.

اون وقته که روی رویاهامون رنگ سبز خوشبختی کشیده میشه.

و در آخر ،

وقتی کلمه ی دوست دارم رو با تمام وجود به زبون آوردیم

بدون برای همیشه باهاتم.

به همین سادگی...!

                                                               " دلنوشته "

ولنتاین مبارک 

سمانه و مهدی عزیزم ولنتاین بر شما هم مبارک

تا آبی عشق پر گشودن زیباست

هر لحظه تو را به جان سرودن زیباست

منظورم از این ترانه میدانی چیست؟

یعنی که همیشه با تو بودن زیباست...!

این هدیه من به شماست.ولنتاین مبارک

سروده ای از مولانا تقدیم به شما دوستای عزیزم که همیشه همراه من بودید.

ولنتاین بر شما مبارک

ای دوست، شکر بهتر یا آن که شکر سازد؟

                                                 خوبی قمر بهتر یا آن که قمر سازد؟

ای باغ،تویی خوش تر یا گلشن و گل در تو

                                                یا آن که برآرد گل،صد نرگس ترسازد؟

ای عقل، تو بِه باشی در دانش و در بینش

                                              یا آن که به هر لحظه صد عقل و نظر سازد؟

بی خود شده ی آنم،سرگشته و حیرانم

                                             گاهیم بسوزدپر، گاهی سرو  پر سازد  

دریای دل از لطفش پرخسرو و پرشیرین

                                             وز قطره ی اندیشه،صد گونه گهر سازد

آن جمله گهرها را اندر شکند عشق

                                         وآن عشق عجایب را هم چیز دگر سازد

عشق یعنی سکوت یعنی صبر

ولنتاین مبارک

میگن هر چیزی نو و تازه ش خوبه ولی دوست و بنظر من عشق

هر چی کهنه تر باشه باارزشتره. نظر شما چیه؟؟؟

آخی نازی ،اینارو...خوب چیه؟ مگه اینا دل ندار

مهربان من

بر فرصت محدود ما رحم کن

و بیدارمان ساز.

ای خالق هر چه آفتاب،

روشنایی روزهایم را

زمزمه نامت فرما...

قلم در حال حرکت،

کلمات رقص کنان ،

تا ردیف بشه پشت سر هم ابیات عاشقانه

برای اون کس ، که عزیزترینه.

دوست دارم تویی تموم دنیام

نمی خوام باورم بشه ، 

که خیلی خیلی تنهام ...

بیا بذار دستتو توی دستام

ببین که خنده میشینه رو لبهام ،

فقط یه روز ، روز تولدم بیا کنارم

بذار که لحظه هارو من ، به عشقت بٍسٍپارم

می خوام بگم ، حرف دلم رو برات

با من بمون ، بذار تموم شه غمهام

وقتی تو باشی همیشه کنارم

باور بکن هیچ غصه ای ندارم

روز تولدم ، فقط برای تو میخونم

بیا نذار، یه سال دیگه به انتظار بمونم...

آهای زمین ، یه لحظه تو نفس نزن

نچرخ تا آروم بگیره ، یه آدم شکسته تن

من میخوام ، همیشه عاشق بمونم

دارن به جرم عاشقی ، چوب حراجم میزنن

خاطره هام ، با یه دنیا خستگی

همه جا موند ، تو روزگار دلبستگی

آروزهام ، برای روزای خوش

بسر اومد ، موند برام دلشکستگی

همه ی ثانیه هام ، پر شده اند از انتظار

باید دیگه تموم بشه ، روزگار وابستگی

                                         " دلنوشته "

خداوندا

در دریای پر تلاطم زندگی اسیرم

مهربانا

مرا به ساحل امن پر از عطوفتت برسان

به تو تقدیم میکنم هر چی که دارم :

هر دو چشمم مال تو

اون نگاه مهربونت مال من

بیا این سکوت لبهام مال تو

اون کلام دلنشینت مال من

این دو دستم رو بگیر

همه احساس قشنگت مال من

قلبمم هدیه میدم برای تو

اما نازنین فقط ، عشقت مال من

چشمامو که هم میذارم ، انگار چیزی کم میارم

تو رویاهام تورو می خوام ، اونم بدست نمیارم

وقتی چشمامو هم میذارم

زلالی چشمای تو ، تو خاطرم زنده میشه

روونیٍ کلام تو ، باز تو گوشم زمزمه میشه

وقتی چشماموهم میذارم

دنبال تو هر جا میام

تا اون سر آسمونا ، تا آخر دنیا میام

 چشمامو که هم میذارم

بیاد عطر نفست

به حرمت کلهای سرخ ،

گلبرگاشو بو میکنم ، تا تورو یادم بیارم

وقتی چشمامو هم میذارم

خدا خودش میدونه که ، فقط تورو کم میارم

با شاخه ای از گل سرخ

همراه عطر رازقی

تا صبح التماسش هم

باز چشم به راهت میمونم

مهربانا !

تمام بی کسی ام را

به کوههای سرسبز عطوفتت می رسانم .

مرا دریاب ...!

" دلم گرفته "

از روزگار دلم گرفته

از این تکرار دلم گرفته

دلم میخواد گریه کنم

بارون ببار دلم گرفته

از آدمای دوست نما دلم گرفته

از هر چی نیرنگ وریا دلم گرفته

هوای بارونی چشمام وا نمیشه

آهای بارون ، آروم ببار

دل تنگم خیلی گرفته

*  *  *  * 

غم بی تکیه گاهیمٌ ، رو شونه ی کی بذارم

غربت این تنهایی رو ، چه جایی فریاد بزنم

بغض گلو نشسته رو، زیر کدوم سقف ببرم

بارون ابر چشمامو ، تو دامن کی ببارم 

تو آسمون بی کسیم ،ابرای غم فراوونه

منتظر تلنگری ، که آروم آروم بباره

دلم میخواد بهونه ی گریه ی من

همیشه یاد تو باشه

نگاه خوشرنگ چشات ، از خاطرم پاک نمیشه

دستای مهربونتو ، رو گونه ی خیسم بذار

بمون کنارم همیشه ،تٌرو خدا تنهام نذار

" خدای خوبم تنهام نذار "

مهربانا ،

یاری ام کن تا لحظه ای دستم از

دست شفا بخشت رها نشود .

معبودا ،

با یاد مهربانت

هر لحظه به صبح امید ،

سلامی دوباره خواهم کرد...

" سلامی دوباره " 

قدم زنان در کوچه باغها پیش می روم .

نمایی زیبا از درختان سربه آسمان کشیده ،

و

بوته های گلهای وحشی در اطراف .

صدای حرکت رودی که شتابان در حال پیشروی است .

شیطنتهای پروانه ها،

و

نوای شیرین بلبلکان عاشق

که سرود عشق را در گوش هم زمزمه میکنند .

رقص آفتاب در آب برکه ،

و

جشن وبازی ماهیهای قرمز ،

همگی خاطرات شیرین و زیبای گذشته را ،

در ذهن خسته ام تداعی میکنند .

آوای طبیعت با سر انگشتان خود

روح زخم خورده ام را نوازش می کند و

لذتی وصف ناشدنی به جانم می بخشد .

خنکای آب بر تن همیشه تبدارم مسکنی است ،

و آواز بلبلان نوایی دلنشین برای قلب خسته ام .

باید خستگیها را به فراموشی بسپارم

و

دوباره با عشق

به زندگی سلامی دوباره کنم .

طبیعت زنده با نوای زندگی ،

امید را در وجودم شکوفا می کند .

ای کاش

هم اکنون که وجودم لبریز از عشق به زندگی است ،

عشق تو نیز روحم را لبریز می کرد .

همه جا تورا میبینم ،

همه جا نشانه های توست

و

همه جا عشق تو

مهربانم

                                  " مانده ام تنها در این شهر غریب "

                             " شهری رنگارنگ ،پراز مکر و فریب "

                                    " مردمانش همه در فکری پلید "

                               " گر نجنبی ، میخوری حیله ، فریب  "

" قصه ی نیلوفران "

شبها به یادت می سرایم ، قصه ی نیلوفران را

از دوریت سر می دهم  ناله ، فغان را

یارا  که تا منزلگهت ، فاصله ای نیست

دردا چه حاصل ، تو نمیبینی غمم را

من چشم در راه ِ همان خال لب هستم

ای یار خوش سیما  دوا کن ، درد دل را

آرامشی از تو به جانم می نشیند

جانا تو هم بخشای ، این آرام تن را

از تو نوشتن در سکوت و خلوت شب

کم کم ربوده خواب چشمان ترم را

یادت همیشه ، همره ِ تنهاییم شد

مهرت چه ناخواسته ، گرفتار کرده ما را

                                                 مهربانا                     

                                               نیازمندم و حاجتمند

                                                    چشم براهم

                                     نیاز و حاجتم را اجابت فرما...    

این شعرو  تقدیم میکنم به دوستای عزیزم که عاشق ترانه های معین هستند.

                "   هر یار اهل نیرنگ ، هر دوست اهل حیله   "

                "    با پشتِ خورده خنجر ، موندم تو این قبیله  "

               "    نشنیده ام من از تو ، یک حرف از صداقت   "

                   "   افسانه های دل را ، بردم بسوی ظلمت   "

             "   زهر است در دل جام ، ریزی چو باده در کام   "

                "   گویند نوش و در دل ، صدها هزار دشنام   "

" غبار "

هر گاه چشمهایم را بر هم میگذارم ،

همه ی هستهایم ، نیست می شوند.

در اندیشه ی ، امیدی برای فردا !!!

اما چه حاصل ...!

فردا هم روزی است ، مثل امروز ،

روزی است ، مثل دیروز ...

پنجره را می گشایم

بسوی آینده !!!

غباری از مه همه جا را فرا گرفته ....

چیزی را نمیبینم ،حتی در نزدیکترین ثانیه هایم

چه آینده مبهمی

آرزوهایم در غبار مه گم می شوند .

و فردا ...

به فراموشی سپرده می شود.

هم من !

و هم آرزوهایم ...!!!

فراموش می شویم ،

چرا که صبح انتظاری برای خود نمیبینم .....

                   دلم گرفت از آسمون ، هم از زمین ، هم از زمون

                        تو زندگیم ، چقدر غمه ، دلم گرفته از همه

                        ای روزگار لعنتی ، تلخه بهت هر چی بگم

                        من به زمین و آسمون ، دست رفاقت نمیدم

" خسته ام "

 خسته ام از هجوم افکار

 خسته از این تن تب دار

 خسته از ، ناباوریها

 این همه بی یاوریها

 خسته از دل خوش کٌنکها

 برای این آدمکها

 خسته از ، هر چی که دارم

 چه خوب ، چه بد

 یا اونایی که ندارم

 خسته از ، حرفای پوشالی

 از آدمای تو خالی

 خسته از ، حرفای گفته

 حرفای سرپوش گذاشته یا نگفته

  خسته ام ، از همه ی دلتنگیا

  از این زندگی ، که همش شده ریا ...

  خسته از ، نگاه مردم

  از توقعات ، آدمای بی ترحم !!!

  خسته ام ، از زنده بودن

 دل به یاری نسپردن

 خسته ام ، خسته و تنها...!

 کاشکی ، وقتش برسه

 آروم بشه ، این تن تب دار...

                                                 معبودا             

                          سینه ام بگشا ،خطاهایم ببخشای

                         عذرم بپذیر و مرا در پناه عطوفت

                                               و

                                    مهرت قرار ده...!!!

 ( این روزا خیلی خسته ام .چراشو  نمیدونم .فقط میدونم مجبورم مثل همیشه

 لبخند به لب داشته باشم تا کسی نفهمه درونم چه غوغایی بپا شده. )

ایستاده ام 

 در نیمه ی راه  جاده ای که ،

ابتدا انتهایش نا پیداست .

به هر سو می نگرم ،

نقطه ای است نامعلوم.

آه ، که چقدر خسته ام...

کوله بارم سنگین است.

باید قدری بیاسایم.

در پناه آنچه تکیه گاهم باشد.

اما کجا ؟

به کی ؟؟؟

مانده ام تنها ...!!!

نه همسفری ،

نه امیدی

خداوندا !!!

در نیمه راه تنها رهایم مکن...!!!

خود گواهی از تنهایی گریزانم ،

یاری ام کن و مرا به مقصد برسان...!

من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را

                              به یک پرواز بی هنگام کردم مبتلا خود را

نه دستی داشتم در سر ، نه پایی داشتم در گِل

                           به دست خویش کردم ،این چنین بی دست و پا خود را

چنان از طرح وضع ناپسند خود گریزانم

                         که گر دستم دهد از خویش ،هم سازم جدا خود را

                                      خداوندا !               

                     در شوره زار سخت و تلخ روزمره گیها ،

                             تنها یاد توست که التیام بخش و

                              شیرین کننده این تلخیهاست ...

                باید از تو می گذشتم ،تویی که عزیزترینی

                 تو یه حس عاشقونه ، برای من بهترینی

               باید از تو می گذشتم ،تویی حس عاشقیهام

          تویی که قدم میذاشتی ،توی خواب و توی رویام

              باید از تو می گذشتم ،تو برام حسی غریبی

   تو تموم خستگیهام ،تویی که فقط تونستی دل ساده ی منو بفریبی

 باید از تو می گذشتم ،تویی که حتی نداشتی ، یه صداقت تو کلامت

           من می رم تا بی نهایت ، تو بمون با روزگارت

    باید از تو میگذشتم ،ای همه غرور دنیا توی چشمای سیاهت

            آخرش منو گذاشتی ،توی حسرت نگاهت

 باید از تو می گذشتم،تویی که یه روزی بودی همه ی داروندارم

                        به خدا سپردمت من ،

                              تو برو ....

         نمی خوام تا دنیا دنیاست ،بذاری چشم انتظارم

                      باید از تو می گذشتم ،

                      باید از تو می گذشتم ....

    "   بهاران رفت و گُل از بوستان رفت

                                        حساب روز و شب از دستمان رفت  "

" سکوت "

سکوت می کنم ،

 به اندازه ی همه ی ستاره های آسمان ،

که حتی یکی از آنها را حتی به دروغ ،

در تصرف خویش ندارم .

سکوت می کنم ،

به پهنای اقیانوسی که ،

ابتدا و انتهایش نا معلوم است .

سکوت می کنم ،

به اندازه ی همه ی حرفهای درون دلم ،

که هنوز خیلی از آنها ناگفته مانده .

و سکوت می کنم ،

به اندازه ی همه ی عمرم ،

که ند انستم چگونه سپری شد ،

و نمی دانم ،

 تا به کی باید این تن تب دار ، را با خود همراه کنم  .

سکوت می کنم ،

به خاطر تو ،

به خاطر خودم ،

تا مبادا ، راز درونم برملا شود !!!

سکوت می کنم ،

تا کسی نداند که هنوز هم بی تابانه میخواهمت !!!

سکوت می کنم ،

تا روزی ، از غم کلامم مرغ عشق خانه ،

از خواندن باز نماند، و باز هم سرود عشق سر دهد .

سکوت من ، فریاد من است ،

که از هر صدایی رساتر و لرزاننده تر است .

فریادی است برای درد درونم .

مرحمی برای زخمی کهنه ، که بر دل دارم .

حرفهایی که فرصت نشد ،

 حتی یکی از آنها را بر زبان جاری کنم ...

و محکوم به سکوتی دائم شدم ...!!!

سکوت من ، همه ی حرفم شد .

سکوت من ، سرپوشی برای دردهای درونم ،

آبی روی آتشی همیشگی ،

و سکوت شد ،

همدم و یار همیشگی ام ...

                             آشفته زمانی است         

                                                              یا رب کمکم کن     

                             اُفتِ زندگانی است       

                                                              یا رب کمکم کن            

دوباره فصل دلتنگیهایم آغاز شده .

باز هم کلافه گی و بیتابی هایم به اوج رسیده .

بیداریهای شبانه ، روحم را خسته و جسمم را فرسوده کرده .

نمیدونم دلتنگ کی هستم !

یا که بیتابیم از برای چیه ؟

فقط احساس خفگی دارم .

حوصله هیچ کس و هیچی رو ندارم.

حرفای دیگران خستم میکنه و همش در حال فرارم.

گویی پوسته ی تنم تاب و تحمل روح خستم رو نداره.

دل بیتابم چنان متلاطمه که خودشو دائم به درو دیوار سینه ام میکوبه

تا شاید رهایی پیدا کنه.اما چه حاصل فقط اضطرابم بیشتر میشه.

گاهی دوست دارم اونقدر گریه کنم تا سبک سبک بشم ،

اونوقت از اشکهام سیلابی روان بشه و همه دلتنگیامو

 با خودش ببره .اما اینم فقط یه آرزو و یه رویاست ، 

 چون تازگیها اشک هم با من سر ِ یاری نداره.

گاهی یاد کودکیهام آرومم میکنه.

ای کاش هنوز هم همچون زمان کودکی فارغ از هر چه غم و غصه بودم .

ای کاش زندگی چون مسابقه ای کودکانه بود و

تو باد ، بادبادکهامون رو تا آسمون هفتم بالا میبردیم .

ای کاش تو رویاهامون روی شاخه های سرو تاب می انداختیم ،

و دستمون رو از اون بالا برای چیدن خوشه های ستاره دراز می کردیم.

ای کاش هنوزم میتونستیم بال فرشته هارو عاریه بگیریم و

برای چیدن ستاره دلخواهمون تا ته آسمون بپریم .

ای کاش هنوز بازی با گلبرگهای گل سرخ رو از یاد نمیبردیم ،

 که جواب دلمون رو با آخرین گلبرگ گل بگیریم.

ای کاش هنوزم رقصیدن زیر بارون رو فراموش نمیکردیم ،

 به این نشون که فرشته ها تو آسمون عروسی گرفتن .

ای کاش هیچ کس بال پروانه و سوختنش رو کنار شمع فراموش نمیکرد.

دیگه طنین صداها بوی خاک بارون خورده رو ندارن.

این روزها گریه ها ، خنده ها و حتی نفس کشیدنهامون اجباری شده.

این روزها عشق بی معنا ترین واژه محسوب میشه ،و همه ی عشقها

 زود گذر و مجازی شدن و حرمت این کلمه ی آسمونی رو زیر پا له کردن .

ای کاش روی رویاهامون خط دلتنگی کشیده نمی شد .

دیگه کسی برای دیگری وقت نمیذاره تا درد دلشو گوش کنه ،

 چرا که همه خودشون به نوعی دردِ دل شدن .

اما تا کجا و تا به کی ؟؟؟

نمیدونم !!!

فقط میدونم یه دنیا خستگی و دلتنگی تو وجودم لونه کرده .همین و بس ...

ای کاش همیشه زندگی رو یه بازی کودکانه میدیدیم ،

اونوقت تنها چیزی که برامون میموند یه خنده ی از ته دل کودکانه بود ،

که اونم مدتهاست فراموش شده ...

                                           مهربانم !                   

                         بالهای آسمانیم از سنگینی و بار ،تعلَقات زمینی

                                         توان پرواز را ندارند.

                                                  معبودم !

                              یاری ام کن تا دوباره بالهای پروازم

                                           مرا به اوج رسانند.

                               خدایا ! هدایتم فرما ...!!!   

" مرا بپذیر "

نمیدانم برای رسیدن به تو ،

از چه باید می گذشتم .

اصلا چه دارم ؟

که در راه تو ار آن گذشت کنم .

سرمایه ام تهی است ،

جز دلی پر درد و روحی خسته ،

و بغضی همیشگی در گلو ...

دلی که از همه بریده است ،

 بغضی که بی هیچ بهانه ای میشکند ،

و روحی که هوای پرواز در سرمی پروراند .

پرواز به سوی تو .

لذت از خود گذشتن را ،

با طعم خیس باران

و لمس عشقت ،

همراه با عطر یاسهای رازقی

در راه تو ،

برای همیشه احساس می کنم .

در پشت فاصله های بارانی ،

در غباری از مه ،

بغض کهنه و گریه هایم را به جا میگذارم .

برای رفع عطش ،

 روح تشنه ام را با ،

طعم باران عشقت ،

و برای آرامش ابدی ِ این روح خسته ،

دل به آسمان می زنم.

برای یافتنت از ابرها می گذرم .

بدان تو را تا همیشه میخواهم ،

مهربانم ،

 مرا بپذیر !!!...

                                      پروردگارا !             

                                دست آرزومندی و اجابت مرا

                                          تهی باز نگردان ...

                                                  ربنّا !

                                        به استجابت دعایم

                          و بارش رحمت تو همیشه امیدوارم

                                  یگانه معبود من        

" باور نکردی "

گفتم : ای خوبم ، به فریادم برس !

گفتی : چرا ؟

گفتم : از نامهربان بودن پشیمان می شوی ،

 آخر !!!

ولی باور نکردی ...

گفتم :ای جانا !!!

ببین ،

 من که به پایت سوختم ،ماندم عزیزم ...

گفتی :هرگز ...!!!

گفتم : ای نامهربان !

 من هستی خود را به نیستی ها کشاندم ،

اما تو باز باور نکردی ...

گفتم : ای آرام دل ،

آیا ،

نمیبینی پریشان حالیم را ؟؟؟

آه ، که تو با سردی نگاهم کردی و

باز هم مرا باور نکردی ...

گفتم : به تو ...

 ای ساز خوش الحان بخوان !

من تشنه ی آن ساز و آهنگ صدایم !!!

اما ، تو با یک آه سرد و یک سکوت ،

سوز دلم را دیدی و باور نکردی ...

آری ...

افسوس ، که تو همیشه ،

چون شمع هر لحظه ، سوختنم را دیدی و

هیچوقت احساس مرا باور نکردی ...

                                                  خداوندا                

                        آرامشی عطا فرما، تا بپذیرم آنچه نمی توانم تغییر دهم 

                                 شهامتی که تغییر دهم آنچه را که می توانم

                                                               و

                                         دانشی که تفاوت این دو را بدانم

                                              ای معبود من              

" ما از خدای گم شده ایم و او به جستجوست "

ما خدا را گم میکنیم........

در حالیکه او در کنار نفس های ما جریان دارد .

خدا اغلب در شادیهای ما سهیم نیست .

تا به حال چند بار از خوشی هایمان را آرام و بی بهانه به او گفته ایم ؟

تا به حال به او گفته ایم که چقدر خوشبختیم ؟؟؟

که چقدر همه چیز خوب است ؟؟؟

که چه خوب که او هست ؟؟؟

خدا همراه همیشگی سختیها و خستگیهای ماست .

زمانی که خسته و درمانده به طرفش میرویم خیال میکنیم ،

تنها زمانیکه به خواسته ی خود برسیم او ما را دیده و حس کرده .

اما .....

گاهی بی پاسخ گذاشتن برخی از خواسته های ما ،

نشانگر لطف بی اندازه ی او به ماست .

خورشید را باور دارم حتی اگر نتابد .

آب را باور دارم حتی اگر در جریان  نباشد .

نسیم را باور دارم حتی اگر وزش نداشته باشد .

زندگی را باور دارم حتی اگر در مسیر آن قرار نگیرم .

به عشق ایمان دارم حتی اگر آن را حس نکنم .

به خدا ایمان دارم حتی اگر سکوت کرده باشد .

                بار الهی            

 شمع هدایتت را ، در وجودم بیافروز

 و دیدگانم را روشن ساز

 تا محو زیباییهایت گردد

ای محبوب من

من از هجوم وحشی دیوار خسته ام

از سرفه های چرکی دنیا خسته ام

دیگر دلم برای تو هم پر نمی زند

از آن نگاه رذل و طمع دار خسته ام

اشعار من محلل بحران کوچه نیست

زین کرکسان لاشه به منقار خسته ام

چیزی مرا به قسمت بودن نمی برد

از واژه ی دو وجهی تکرار خسته ام

از قصه های گرم و نفس های سرد شب

از درس و بحث خفته در اشعار خسته ام

هر گوشه از اتاق بهشتی ست بی نظیر

از ازدحام آدم و آزار خسته ام

اینک زمان دفن زمین در هراس توست

از دستهای بی حس و بیکار خسته ام

از راز دکمه های مسلط به عصر خون

از این همه شواهد و انکار خسته ام

قصد اقامتی ابدی دارد این غروب

از شهر بی طلوع تبهکار خسته ام

من در رکاب مرگ به آغاز می روم

از این چرندیات پر آزار خسته ام

من بی رمق ترین نفس این حوالیم

از بودن مکرر بر دار خسته ام

من با عبور ثانیه ها خرد می شوم

از حمل این جنازه ی هوشیار خسته ام...     

                                     خدایا

          به من توفیق تلاش در شکست ، صبر در نومیدی ، رفتن بی همراه

                 کار بی پاداش ، فداکاری در سکوت ، دین بی دنیا

           عظمت بی نام ،خدمت بی نان ، ایمان بی ریا ، خوبی بی نمود ،

                     عشق بی هوس ، تنهایی در انبوه جمعیت

                        دوست داشتن بی آنکه دوست بداند

                                   عطا کن

                                                                                      ( آمین )

                                             زندگی سه چیز است :

             اشکی که خشک میشود ، لبخندی که محو میشود ،یادی که می ماند

                                                           و

                             فراموش نمی شود

            -----------------------------------------------------

تقدیم به روح بزرگ و والای کسی که برای اولین بار

 وجودم را لبریز از شکوفه های عشق کرد .

کسی که در زمان حیاتش با محبت و مهربانی هایش

به من آموخت مهربان بودن را حتی در برابر بدترینها ...

اگر گذشت میکنم از او آموختم که بخاطر عزیزترین عزیز زندگی

میتوان به راحتی از وجود نازنین هم گذشت ...

و اگر صبورم سفارش اوست ، که ناملایمات زندگی با ما چنان میکند

 که فقط با صبر میتوان چاره ای برای آن اندیشید .

کسیکه عشق حقیقی را نثارم کرد بی هیچ انتظاری .

ای کاش نامهربانی هایش در کوره راه زندگی مرا به خاک مینشاند 

 نه  محبت و مهربانیش.

پس از او نه عشق حقیقی دیدم و نه عاشق واقعی ...

هر که ساز دل خویش را نواخت ، دریغ از اینکه به نوای

تنهایی دل من گوش سپارد ...

روحش شاد و یاد و خاطره اش همیشه ماندگار ...!!!

سلام مهربانم

سلام به تویی که بهترین همدلم بودی

سلام به تویی مدتهاست این وادی رنگارنگ را ترک کردی .

به تو که مدتهاست تنها رهایم کردی ،

چقدر دلم برایت تنگ است.

بعد از رفتنت همیشه بهار و واپسین روزهای این ماه ،چه سخت میگذرد.

دوباره کلافه از حال و هوای با تو بودن  میشوم .

چه به یاد ماندنی و زیباست، روزهایی را که تو در کنارم بودی .

 لحظه های با تو بودن را هیچگاه  فراموش نمی کنم ،

زیرا زیبا ترین لحظات زندگی پر اضطرابم ،

 زمانی بود که در کنارت بودم ...

خاطرات با تو بودن را چگونه میتوان از یاد برد؟

هنوزهم بعد از گذشت سالیان ،طنین صدای دلنوازت در خاطرم مانده  .

چه صبورانه به حرفهایم گوش میسپردی ،

چه با وقار  حرف دلم را میفهمیدی ،

چقدر با متانت آرامم میکردی ،

دیگر کجاست آنهمه آرامش ؟ .

چقدر دلتنگ آن نگاه مهربانت هستم ،

وای که چقدر نیازمند دستهای نوازشگرت  ،

نمیدانی هنوزهم حرفای ناگفته دل را فقط برای تو میگویم !

هنوز هم در  خلوتم ، پس از خدا ، تنها شنونده تو  هستی ...

وای که چقدر این دل بیتاب توست  ...

امروز به یادت کنار سجاده شمع خواهم افروخت .

دوباره برای  تنهایی دل و به یاد تو مهربان خواهم گریست.

شاید بیشتر برای خود ،

به این خاطر که دیگر نه تو هستی ،

نه نگاه مهربانی ،

 نه دست نوازشگری ،

و نه طنین صدای دلگرم کننده ای ،

تنها خاطره ای زیبا ،از تو به یادگار مانده است .

مهربا نم هنوزهم تنها آرامش دل تنها و غمزده من یاد توست .

و خاطرات شیرین باعث استواری من در زندگی است ...!!!

 " در دلم عشق تو خاموش نگردد هرگز

                              اولین عشق فراموش نگردد هرگز "

"  سفارش "

چون در فراق تو جان سپردم

و از راه مهر قدم بر خاکم نهادی ...

از وزیدن باد و شاخه گلی که روی آرامگاهم خم شده

و از شنیدن نوای قمری زار که در آن ماتمکده ناله سر کرده اند

آه به دلت راه مده ...

و زاری و بیقراری آغاز مکن .

اگر میخواهی من که در آن جایگاه تیره خفته ام

از تو خشنود شوم و دلت تازه تر از گلت

بار دیگر در گلشن دلم به اهتزاز درآید ...

گلی از گلبنی که بر آرامگاهم

سایه بانی میکند بچین و به یاد روزگاری که ...

سر پر شورم بر روی گیسوان زیبایت جای داشت

آنرا زینت بخش آن گیسوان دلفریبت ساز ....!!!

دوستت دارم تا همیشه و تا آخر دنیا ...

                                                     ( م . ن )

" مرثیه "

چی میتونه جای اسمت ، توی شعر من بشینه

توی این مرثیه امشب ، جای اسمت نقطه چینه

طرح ساده ی نگات ، دفتر خاطره هات

مثل سایه ، روی خاک افتاده

بی تو از گریه پرم ، لحظه هارو میشمرم

آسمون ، بی تو پر از فریاده

آسمون بغضتو بشکن ، اون دیگه بر نمیگرده

نفسای گرمش امشب ، هم نفس با خاک سرده

قاب عکست روبرومه ، دارم از نفس می افتم

باورم نمیشه اما ، من برات مرثیه گفتم

آسمون بغضتو بشکن ، اون دیکه بر نمیگرده

نفسای گرمش امشب ، هم نفس با خاک سرده

" تنها رفت ، تنها ماندم"

عجب روز سیاهی بود

چه لحظات غمگینی

همه نفسها سنگین

چشمها همه اشکبار

دلها همه شکسته

آسمان غمگین و سیاه  ،

او را می برند !!!

 به کجا ؟؟؟

او روی دوش مردان چه شتابان می رود ...

شال سیاهم کو ؟

خدایا آخر این رسمش نبود !

اینگونه خواست فراموشش کنم

او که جاودانه تر شد  

برای همیشه در روح و قلبم  ماندگار شد

وای بر من ...

به چشم خود میبینم که ،

نازنین دلبرم را می برند !!!...

ببین ملائک برای بردنش

چه سبقتی از یکدیگر میگیرند

خدای من 

چقدر تنها شدم

پروردگارا

در این لحظات هم باید

در سکوت ناله سر دهم

در تنهایی زاری کنم

چقدر هوا سنگین شده

دل آسمان چقدر گرفته است

ببار ای آسمان

ببار بر تنهائیم

ببار بر غربتم

ببین ...

که پیکر نازنین تنها امیدم را

در آرامگاه ابدی جای دادند

چه روز سیاهی

امیدم ، همه آرزوهایم زیر خاکها مدفون شد

او رفت ، برای همیشه...

چه دردناک بود آخرین دیدار ،

چه بدرور غم انگیزی است ،

تنها رفت ، تنها ماندم ...

 لایی لایی من به جای تو شکستم

                                      تو نبودی من به سوگ من نشستم 

   از ستاره تا ستاره گریه کردم

                                      از همیشه تا دوباره گریه کردم 

" کوچه ها "

بیدارمُ  میبینمت  رویا به رویا

از پیش ِچشمم  میروی  دنیا به دنیا

با تو میان آب و آتش ، آشتی بود

در آتش است از رفتنت ، دریا به دریا

یکبار دیگر عشق را با خون نوشتند

تعبیر لبخند تو را گلگون نوشتند

تا دست عشق از پیکر عاشق جدا شد

با دست لیلا قصه ی مجنون نوشتند

این کوچه ها بی تو همیشه بیقرارن

حس غریبی بین پاییز و بهارن

رفتی ولی ، فکری به حال کوچه ها کن

بوی تو دارند ُ ، تو را اما  ندارند

دوستای خوبم منو از دعای خیرتون بی بهره نگذارید .

 در سال جدید امیدوارم به همه آرزوهای قشنگتون برسید .

پیشاپیش   " سال نو مبارک  " 

اینم عیدی من به شما

" قشنگترین گلهای دنیا تقدیم به شما دوستای خوبم که  زیباترین گلهای باغ خلقت خدایید ."

        زندگی فرصتِ عشقه ، من و تو دل به کی بستیم  

                         توی سرسام و تبِ وسوسه دنبالِ چی هستیم !!!  

 اگر نهال عشق رو در وجودت کاشتی ،

 با دروغ و ریا ریشه این عشق رو آلوده نکن .

اگر واقعا کسی رو دوست داری ، باهاش صادق باش ،

چه اشکالی داره اگر کسی رو دوست داری ، این علاقه رو ابراز کنی !

چه اشکالی داره کسی رو که دوست داری بهش بگی که " دوست دارم "

آیا فکر میکنی همیشه با نگاه میشه  این علاقه روبه طرف مقابل انتقال داد ؟

البته زمانی گفتن"  دوست دارم "  تاثیر داره که با عمل همراه باشه نه

اینکه فقط در حد حرف باشه . ! پس بیشتر فکر کن دوست من ،

چون پیدا کردن دوست خیلی راحته ولی حفظ کردنش فوق العاده سخت ،

اونم اگه قرار باشه همدم و شریک همه تنهاییات باشه ...

عزیزم دوست داشتن  دل  می خواد نه  دلیل  .

 یه روزی عشقت رو دزیدیم ، برای اینکه جای مطمئنی داشته باشه اونو

 پنهونش کردم تو قلب خودم اومدی عشقت رو پس بگیری ،

 مجبور شدی قلب من رو بشکنی ...

" تمومش کن "

چرا ؟ چی شد که افتادم ، به این روزی که میبینی

یه ریز از عشق می نالی ، یه ریز از عشق غمگینی

به جای زندگی با من ، فقط دنبال ایرادی

تموم لحظه هامونو ، تو بودی که هدر دادی

تمومش می کنی یا نه ؟ منم مثل خودت خستم

تمومش می کنی یا نه؟ پشیمونم که دل بستم

منم جونم به لب اومد ، از این حرفای تکراری

تو اخر حًرمت عشق ُ ، نتونستی نگه داری

دیگه طاقت نمی آرم ، دیگه ساکت نمی مونم

از اینکه عاشقت بودم ، یه جورایی پشیمونم ،پشیمونم

تمومش می کنی یا نه ؟ منم مثل خودت خستم

تمومش میکنی یا نه ؟ پشیمونم که دل بستم

 " جوانه امید " 

 با آمدن پاییز برگهای خاطراتم رو به زردی گرایید ،

و با اولین باد پاییزی خزان خاطره ی ذهنم

زیر قدمهای افکارم خرد و له شد ،

 صدای خرد شدنش ، در اعماق وجودم پیچید .

با آمدن اولین برف زمستانی ،

همه ی امیدم به ناکامی تبدیل شد و خزانم به نیستی گرایید .

هر آنچه آه سرد بود ،از اعماق وجودم برآمد .

حس میکنم نابود شدم ، تباه شدم و مردم .

مرگم را با چشم خود میبینم ،

ولی  توان یاری به خود را نمیبینم .

سکوت ، سکون ، آرامش ...

اما نه ...

تباهی را نمیخواهم ، نابودی حق من نیست

مگر نه آنکه ، پس از هر خزان بهاری در راه است ،

 بعد ِ هر نابودی ، زندگی تازه .؟

مگر نه آنکه پس از مرگ آرزو، جوانه های امید ،

روی درخت زندگی نمایان خواهد شد.؟

پس من امید خواهم داشت و منتظر روییدن جوانه های آرزو .

شاید جوانه ی امید من تو باشی ...!!!

در انظار بهار خواهم ماند و در انتظار تو...

شاید ...!!!

(  اینم برای دل خودم  که این روزا........)

 " ماه من "

ماه من ،غصه نخور ، زندگی جَذر و مَد داره

دنیامون یه عالَمه ، آدمِ خوب و بد داره

ماه من ،غصه نخور، همه که دشمن نمیشن

همه که پًرِ تََرک ،  مثل تو و من نمیشن

ماه من ،غصه نخور ، مثل ماها فراوونه

خیلی کم پیدا میشه ، کسی رو حرفش بمونه

ماه من ،غصَه نخور، گریه پناه ِ آدَماس

تًرو تازه موندن ِ گًل ، مال ِ اشکِ شَبنماس

ماه من ،غصَه نخور، زندگی بی غم نمیشه

اونیکه ، غصَه نداشته باشه ، آدم نمیشه

ماه من ،غصَه نخور، خیلی ها  تنهان مثل تو

خیلی ها  با زخمای ، زندگی آشنان مثل تو

ماه من، غصَه نخور ، زندگی خوب داره و زشت

خدارو چه دیدی شاید ، فردامون باشه بهشت

ماه من ،غصَه نخور، زندگی بی  غم نمیشه

اونیکه غصَه نداشته باشه ، آدم نمیشه

ماه من ،غصَه نخور، دنیارو بسپار به خدا

هر دومون دعا کنیم ، تو هم جدا ، منم جدا

عشق مثل قطره آبی میمونه که میتونی تو دستات قایمش کنی...!

آخرش یه روز دستتو باز میکنی میبینی چیزی نمونده،

اما دستات پر از خاطره س....!!!

" خداحافظ "

خداحافظ همین حالا ، همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی ، تَر شده  چشمام

خداحافظ کمی غمگین ، به یاد ِ  اون همه تردید

به یاد آسمونی که ، منو از چشم ِ تو می دید

اگه گفتم خداحافظ ، نه اینکه رفتنت ساده س

نه اینکه میشه باور کرد ، دوباره آخرِ جاده س

خداحافظ  واسه اینکه ، نبندی دل به رویاها 

بدونی بی تو و با تو ، همینه اسم ِ دنیا

خداحافظ  ، خداحافظ  ،همین حالا، خداحافظ ...

 این عیدی هم تقدیم به تو  دوست خوب و عزیزم 

امیدوارم همه لحظه هاتون لبریز ازعشق ،دلتون یه دنیا محبت و شادی

و لبتون پر از غنچه های خنده باشه

ایام به کامتون

هر انسانی لبخندی از خداست،  تقدیم به شما که زیباترین لبخند از خدا هستید.

 راستش امروز میخوام از همه شما تشکر کنم

اول از عیسی عزیز که این وبلاگ رو برام درست کرد و فکر میکنم الان وقتش بود

که از ایشون تشکر کنم. ممنون.

و بعد از همه شما دوستای خوب خودم که تو این مدت با نظر های زیبا    

 و محب آمیزتون منو همراهی کردین . از تک تک دوستای خوبم از جمله :

مجتبی پورطالبیان عزیز که همیشه براش زحمت داشتم. مهدی اعتمادی عزیزـ

 مهدی عزیز (تنها تر از تنهایی)ـ مجتبی عزیز (خالق هستی ) ـ مهدی لقمانی

ـ داداش مجتبی گل(ساده دل)  ـ داداش هادی ـمحمد کبوتری ـ برادر خوبم علی

 طاهری ـ بردیای عزیز ـ  آیکا مهربون ـ مریم گلم ـ  الهام نازنین ـ زهرای عزیزم ـ 

 زهرای گل(تنهاترین) ـ زهره نازنینم ـ محمد (بیم) ـ زفان ـ بنده خدا ـ سنگ صبور ـ

 مهدي(سقوط برگ برگ زندگي) ـ سعيد (سكوت ماهي) ـ سعيد نژاد سليماني ـ‌ 

 محمد (قاب شكسته) ـ  LonelY  ـ جواد(خسته دلان ) ـ عرشيا ـ علی(تلاطم عشق ) 

خنده هاي تلخ روزگار ـ محبت عزيزم ‌ـ پرستو ـ سامرند ـاحسان  ـ وفا عزيز(قطره بارون) ـ

 پرهام  ـ نصيبه عزيز (N.K ) ـ مليحه نازنين  ـ  ژاماسب  ـ محسن  ـ بابانوئل ـ(( ــ ــ ــ ))    

 زخمهای رو دلم ـ فرساي مهربون ـ  ( و در آخر" خاك " عزيز كه با نظرهاي خيلي خوبش

 و همچنين هويت سكرتش جون من بگو كي هستي ) و دوستاني كه فراموش

كردم  اسمشون رو ببرم منو همراهي كرديد و محبت خودتون رو نثارم كرديد.           

در آخر جا داره از دوستاي صميمي خودم هم كه هميشه تو هر شرايط چه خوشي

 و چه ناراحتيها در كنارم بودن و هميشه كمكم كردن تشكر كنم.

( ميناي عزيزم ـ سودي گلم ـ مصي مهربونم ـو ناهيد نازنين )

                         " ولنتاين به همه شما مبارك "

 (بیاین همدیگه رو همونطور که هستیم دوست داشته باشیم )

دوستای خوبم دیگران رو همونطور که هستند قبولشون کنید،حتی اگر براتون

 مشکل باشه که عقاید و نظرات و رفتارهاشون رو درکنید. اجازه بدید که

 عشق به جای نفرت ، قلبتون رو پر کنه. زمانی که نفرت تو قلب شما خونه

 میکنه هیچ جای خالی برای عشق وجود نداره ، اما موقعی که عشق تو قلبتون

 ساکن میشه ، تمام خوشبختی و شادی در وجودتون قرار میگیره. اینجوری میبینید

 که چقدر راحت میتونید دیگران رو دوست داشته باشید و مورد علاقه دیگران واقع

بشید . حتما نباید شخص خاصی رو دوست داشته باشید ، خداوند حس عشق ودوست

 داشتن رو تو وجود انسانها به ودیعه گذاشته که همدیگرو دوست داشته باشن و به هم

 عشق بورزن. با گذشت میشه تو دل سنگ هم جا باز کرد چه برسه به انسانها که یه

 دل از شیشه دارن. عزیزای من بیاین با  انتظارات نا بجا و بی مهری دل شیشه ای

 همدیگرو نشکنیم.   

ولنتاین روز عشق و دوست داشتن بر همه شما مبارک

 عشق يعني پر زدن تا آسمان
عشق يعني وسعتي بيش از جهان

                              عشق يعني لاله اي در دشت باز
                              عشق يعني صحبت و راز و نياز

عشق يعني رفتن بي انتها
باور زيبايي پروانه ها

                              عشق يعني دوري از هرچه رياست
                              كه نداني خانه تو در كجاست

عشق يعني نزد خورشيد آمدن
بي اميد از بهر اميد آمدن

                              عشق يعني من تو را باور كنم
                               قلب را بگسسته از ديگر كنم

عشق يعني شستن چشمانمان
پاكي از هر نام و ننگي ، جانمان

                               عشق يعني در عطش ها سوختن
                               چشم بر باران پاكي دوختن

عشق يعني جرعه اي از جام حق
عشق يعني بوسه اي بر كام حق

                               عشق يعني شادي و شور و شرر
                               عشق يعني سوختن تا پا و سر

عشق يعني مستي و ديوانگي
با همه اغيار او بيگانگي

                               عشق يعني مرغكي عاشق شدن
                                تا براي پر زدن لايق شدن

عشق يعني قايقي خود ساختن
عشق يعني دل به دريا باختن

                               عشق يعني رحمت لاينتهي
                                لقمه بسپردن به دست روبهي

عشق يعني دستي از سوي خدا
دست او گير از سياهي شو جدا

                               عشق يعني نغمه اي پر رمز و راز
                               چشمه اي روي زمين ليك از فراز

عشق يعني رستن از زندان تن
عشق يعني رد شدن از شهر من

                               در كشاكش بين بودن يا نبود
                              عشق يعني علتي بهر وجود

عشق يعني واژه ي بي واژگي
اندرين واماندگي ها ، تازگي

                               عشق يعني جاودان راه جهان
                               عشق يعني رمز رستن از زمان

عشق يعني بي تصاحب يك نفس
كوششي بهر رهايي از قفس

                                عشق يعني حيرت و سرگشتگي
                                در فراسوي زمان گمگشتگي

عشق يعني همقدم با روزگار
رويشي با هر شكوفه در بهار

                                عشق يعني راه بي نام و نشان
                                عشق يعني حس بي وصف و بيان

عشق گوش دادن نیست ، بلکه درک کردن است .

عشق فراموش کردن نیست ، بلکه بخشیدن است .

عشق دیدن نیست ، بلکه احساس کردن است .

عشق جا زدن  و کنار کشیدن نیست ،

بلکه صبر کردن و ادامه دادن است ....

اینم هدیه من به شما

                      " ولنتاين مبارك "         

 " عشق از نظر حافظ "

مطرب عشق عجب سازو نوایی دارد 

                                  نقش هر پرده که زد راه به جایی دارد

عالم از ناله ء عشاق مبادا خالی 

                                که خوش آهنگ و فرح بخش هوایی دارد

پیردردی کش ما گرچه ندارد زرو زور 

                             خوش عطا بخش و خطا پوش خدایی دارد

                                           " ولنتاين مبارك "

( عشق از نگاه رهی )

گر کنی یک چند یاد روی گل

از لطافت پر شوی از بوی گل

ور به فکر بلبل دستان سرای

دل سپاری ، ناله گردی و نوای

لیک در جان محبت پیشه ات

چون شود سرگرم عشق اندیشه ات

آنچنان گیرد سراپای تو را

کز تو هم خالی کند جای تو را

جسم و جانت جمله دیگرگون شود

تن همه دل گردد و دل خون شود

شهد گردد در مذاقت زهرِ ناب

شادمانی غم شود ، راحت عذاب

آفتِ جان و دل و دین است عشق

ای خریدار بلا ،  این است عشق

( اونقدر عاشق میشم   )                    

اونقدر عاشق میشم ، اونقدر از تو میگم 

که میون اسم تو ، توی آسمون عشق رنگین کمون پیدا بشه

اونقدرعاشق میشم که تو سرزمین عشق ،

 بعده  مجنون یه نفر صاحب نشون پیدا بشه

تو مگه قلب منی ، که صدای نفسات ، هر جا هستم با منه

تو مگه عمره منی ، که دم و بازدمم ، تورو فریاد میزنه

فقط تورو، داره فریاد میزنه

تو هوای تازه ی زندگی هستی ، که تو قصر آرزوهایم نشستی

تو همون معجزه و لطف خدایی ، که طلسم ناامیدیمو شکستی

تو مگه قلب منی ، که صدای نفسات ، هر جا هستم با منه

تو مگه عمره منی ، که دم و بازدمم ، تورو فریاد میزنه

فقط تورو داره فریاد میزنه

میون گلها نرو ، سخته پیدا کردنت

آخه تو خودت گلی ، چه قشنگه دیدنت

میون گلها نرو ، سخته پیدا کردنت

گل خجالت میکشه ، از توو خندیدنت

تو مگه قلب منی ، که صدای نفسات ، هر جا هستم با منه

تو مگه عمره منی ،که دم و بازدمم ، تورو فریاد میزنه

فقط تورو داره فریاد میزنه...

                            "  روز عشاق بر شما مبارک "

       "   ولنتاین مبارک  "     

نازی ، اینارو ببین

مواظب باشین از عشق زیادی به روز این طفلکی نیفتین

 ( بی تو من خرابم )

چه ویرانگر ولی شیرینی ای عشق

گهی شاد و گهی غمگینی ای عشق

بیا که با همه افسونگریهات

برای درد دل تسکینی ای عشق

بی تومن خرابم ، در رنج و عذابم ،

ای عشق ، ای عشق ، ای عشق

نیایشهایم از تاثیرعشقه ،شفایم بسته با زنجیره عشقه

ندارم چاره ابی جز عشق و مستی

که این بیچاره گی تدبیره عشقه

راستی اگه یار نبود چی می شد ؟

احساسی در کار نبود چی می شد ؟

تو لحظه ،لحظه های نا اٌمیدی

عشق اگه غمخوار نبود چی می شد ؟

بی تو من خرابم ، در رنج و عذابم

ای عشق ، ای عشق

         بازم خوش بحال این خره ، اندازه اینم نشدیم خدا.....   

چنان دل کنده ام از دنیا که شکلم شکل تنهائیست

وقتي که رفتي چشمهايم رابستم، با خودم گفتم بر مي گردد؛

 امروز ، فردا ، پس فردا...

 وقتي روي رؤياهامان خط دلتنگي کشيده شد ،

ديگر نيافتمت توبراي دنياي کوچکم دست نيافتني شده بودي ،

 خودت را به خاطرات سپردي اين بار هم دل شيشه ايي ام در

 اين لحظه هاي سرد قدمهای زمستان ،

 نقش خداحافظي را تجربه مي کند .

لعنت بر اين هواي ابري ،

 باز نگاههاي معصومم در اين شب تاريک ،

 تو را مي جويند،

 تا بهار راه زيادي نمانده است ،

 پلکهاي نا توانم ياراي انتظار را ندارند....

            خوشبختي را ديروز به حراج گذاشتند.حيف من زاده ي امروزم.

                    خدايا،جهنمت فرداست.پس چرا امروز مي سوزم‌؟

         (  می آیدها  )

شب و روزت همه بيدار، كه آيد شايد !

كور شد ديده بر اين كوره ره شايدها

شايد- اي دل كه مسيحا نفست

آمد و رفت

باختي هستي خود ، بر سر

 مي آيدها

اینم ترجمه یه ترانه ی که برادر خوبم آقا مجتبی زحمتشو کشیدن

فکر کنم شما هم خوشتون بیاد..

http://www.tarjomearabi.blogfa.com/

http://www.tarjomearabi.blogfa.com/

مجتبی جان داداش گلم دستت درد نکنه

جهان زیباست و این سالها باشکوه ترین سالهای زندگی می باشند

و ما در حالیکه به یکدیگر عشق می ورزیم در این جهان زیبا زندگی می کنیم

تمام چیزهای ناخوشایندی را که در گذشته اتفاق افتاده اند فراموش می کنیم و

 همراه با شادی به زندگی خود ادامه می دهیم 

در حالیکه با یکدیگر پیمان عشق بسته ایم

فراموش کن

تمام عاشقان در گروه های دو نفره در حال معاشقه هستند

و با یکدیگر در هوای عشق غرق شده اند

برای چه نگران و آشفته هستی و به چه فکر می کنی

این دنیا تنها دو روز است

فراموش کن

آن کسی که تو را برای همیشه  ترک کرده است فراموش کن

اجازه نده که غم و غصه برای مدت طولانی در وجودت باقی بماند

کمی خوشحالی کن و لبانت را برای لحظه ای به لبخند بگشا

و اینگونه با صبر و تحمل در برابر مشکلات روحت را سربلند نگه دار

و ای قلب من همچنان ترانه و آواز بخوان

و صدای ترانه های من را به گوش همه برسان

و من اگر که بتوانم هم اکنون در سراسر جهان به راه می افتم

تا به تمام غم و غصه هایی که در جهان وجود دارد بگویم خداحافظ

ای غم و غصه

 عشق توانست که به این جهان بیکران مفهوم و معنای تازه ای ببخشد

باعث شد که این جهان شکل و رنگ و لذت باشکوهی بیابد

این همه شیرینی و لذت خارج از تصور من است

من خود را همچون پرنده ای احساس می کنم که خواهان بال گشودن و

 پرواز کردن می باشد

ما عشق را همچون ندای صلح و دوستی در جهان قرار دادیم

و عشق باعث شد که روزها و همچنین وجود ما به آرامش دست پیدا کند

اگر در کوره راه زندگی به مشکلی برخورد کردی بدون ترس از آن مشکل

عبور کن تا بتوانی به مسیرت را در راه زندگی ادامه دهی

و اجازه نده که افکار ناخوشایند باعث دل نگرانی و آشفتگی تو بشوند

فراموش کن

به نام یکتا پروردگاری که ما به او محتاجیم و او به ما مشتاق...

سلام به دوستای خوب و عزیزم

عزیزان تو این شبهای عزای حسینی هر موقع بلور دلتون شکستو

مروارید اشکتون سرازیر شد بیماران و گرفتارهارو از دعا  بی نصیب نذارید.

منم التماس دعا دارم...

                         جانم فدایت یا حسین

 کوی عشق است این بیابان ، خواهرا غوغا مکن

 بر رخت سیلی مزن ، شیون در این سودا مکن

عهد من پایان پذیرد ، زین سپس رهبر تویی

ای شریک عهد من ، از دشمنان پروا مکن

تشنه لب در این بیابان ، عهد کردم جان دهم

مو  مکن بر روی نعشم ، گیسوانت وا مکن

کوفیان با قصد غارت در ستم طوفان کنند

رو متابی از شکیبا ، وحشت از یغما مکن

میزنن آتش بسوزد خیمه و خرگاه من

اندر آن آتش به دل ، خود آتشی برپا مکن

مشگلت از هر چه باشد ، رو به سجادم بگو

گفتگو  و کشمکش ، با هر کس رسوا مکن

جمع کن اهل حرم را پاسبانی کن به شب

ترک با خار مغیلان ، بلبل شیدا مکن

دل بدست آر از یتیمان ، مهر کن بر کودکان

از حمایت بر حرم ، دوری در این صحرا مکن

با همه نظم سخن ، دیوانه شد دیوانه تر

کیست بر دیوانه گوید ، در جنون غوغا مکن

فرسای عزیز ممنون از هدایای زیبایی که برام فرستادی. همیشه شرمندم میکنی

(دلنوشته )

پشت این پنجره ی بسته

منم و خاطره ی روزای شیرین گذشته

تو هجوم وحشی باد

از ته دل تو وجودم میزنه هی دادو فریاد

من چی بودم ؟ من چی هستم؟

یه منه زخمی و دلتنگ ،

که تو تنهایی شکستم ؟

یاده اون روزای رفته

هی تلنگر میزنه تو ذهنه خستم

کاشکی که بازم میومد روزای پر از قشنگی

روزایی که بود میون هر کسی ، یک دلی و یک رنگی

باز دلم حال و هوای اون روزارو خیلی کرده

روزای پر از صداقت روزای پر از قشنگی....

از میراث عشق

خیلی کوچک بودیم قلب های ساده و خوش باور و پاکی داشتیم ،

آنقدر که باور میکردیم اگر مدادمان را بتراشیم و تراشه ه اش را

لای کتاب فارسی بگذاریم ، پروانه میشود.

همیشه این کار را میکردیم و هیچوقت تراشه ی مدادمان

 پروانه نشد و در آخر ، آرزو خواه پر کشیدن پروانه از میان

ورقهای کتابمان میماندیم.

بالاخره ناممان میان نام " آدم بزرگ ها " ثبت شد و در

هیاهوی بی اعتبار زندگی ، آرزوی ما را باد با خود برد.

وقتی فراموش کردیم مدادها پروانه نمیشوند ،

عاشق شدیم و آسمان آبی و شب های مهتابی خواستیم .

دل هامان دوباره تپید ، دوباره گریه را بلد شدیم و دوباره

دلهامان زودباور شدند ،اما عشق ، یک میراث بود و ما فقط

وارثان داغش بوده ایم.گل گلدانمان در باد شکست .

کسی را پشت علفها گم کردیم که اقاقیای دلمان مدام

آمدنش را آواز می کرد ، کسی که مثل رهایی بود اما گاه

قفل قفس میشد و گاهی بغض غربت و بی کسی ،

و گاه مثل دلواپسی بود و ما را از تمام شدن میترساند.

دلهای بهانه گیرمان تنگ شد و آرزوی مرهم برای کسی

از تبار " هر چه عاشق "شدیم و شب گریه های تلخش را

بر شانه های عشق التماس کردیم.

از غصه های دورو دیرین عریان شدیم و برای " کوهی خسته "

تن پوش بوسه خواستیم.

کسی از تبار هر چه عاشق از کوچه های من و تو نیز گذر کرد

و با خود ، چراغی از جنس خورشید آورد ، اما طوفانهای

ناشناس و بی خبر ، چراغهای عاشقی را بر سنگ می کوفتند....

از این کوچه ها کدام چله، گذر کرد ؟

خبر تلخ زمستان را ، کدام پاییز نامهربان ،برای باغچه ای آورد

که هنوز حتی گلی نداده بود ؟

از اهالی کوچه ی عشق بوده ایم .

حنجره ای برای آسمان وام گرفتیم تا به نام عشق برای عشق مویه کنیم...         

(آسمون آبی )

من از اون آسمون آبی میخوام

من از اون شبهای مهتابی میخوام

دلم از خاطره های بد جدا

من از اون وقتای بیتابی میخوام

من میخوام یه دسته گل به آب بدم

آرزوهامو به یک سراب بدم

سیبی از شاخه ی حسرت بچینم

بندازم رو آسمون و تاب بدم

گل ایوون بهاره دل من

یه بیابون لاله زاره دل من

من از اون آسمون آبی میخوام

من از اون شبهای مهتابی میخوام

دلم از خاطره های بد جدا

من از اون وقتای بیتابی میخوام

مثل یک دسته گل اقاقیا

دلم آواز میکنه بیا بیا

تو می ری پشت علفها گم میشی

من میمونم و گل اقاقیا

گل ایوون بهاره دل من

یه بیابون لاله زاره دل من

                               (فرهاد شیبانی)

به چشمانت بیاموز ، هر کسی ارزش دیدن ندارد...
به چشمانت بیاموز که به چشم به راه بودن عادت نکند
بیاموز که به در خیره نماند.
به چشمانت بیاموز که برای هر کسی بیخواب نشود.
به زبانت بیاموز که هر اسمی ارزش جاری شدن ندارد.
به زبانت بیاموز به هر کسی نگوید:دوستت دارم
به لبانت بیاموز هر لبی ارزش بوسیدن ندارد.
به پا هایت بیاموز هر راهی رفتن ندارد. به ان دو بیاموز که به رفتن عادت نکند...
به اشکهایت ، به ان مرواید ها که بسیار عزیز هستند بیاموز که برای هر کسی نریزند...
به گیسوانت به ان موج سیاه بیاموز، که برای هر کسی افشان نشود.
به دستا نت بیاموز :به ان دو بیاموز که هر دستی ارزش لمس کردن ندارد.

به قلبت بیاموز همیشه عاشق باشد و عاشق هر کسی نباشد...

سلام به همه دوستای خوبم

پیشاپیش عید سعید قربان و عید غدیر خم رو به شما عزیزان تبریگ میگم.

بیاین تو این روزای خوب و قشنگ خدا برای همدیگه دعا کنیم ،

خصوصا بیماران.

منم از همگی شما التماس دعا دارم خصوصا روز عرفه...

شبهاي دراز بي عبادت چه كنم...

طبعم به گناه كرده عادت چه كنم...

گويند كريم است و گنه مي بخشد...

گيرم كه او ببخشد و ، من زخجالت چه كنم .

من این ترانه رو خیلی دوست دارم.

یاد من می افتی یا نه؟

وقتی می بوسه تورو،  یاده من می افتی هیچوقت !

وقتی نازت می کنه ، یاده من می افتی هیچوقت !

وقتی گل میده بهت ،یاده میخکام می افتی !

وقتی زل زدی بهش ، یاده شکلکام می افتی یا که نه؟

یاده من می افتی هیچوقت یا که نه؟

وقتی گریه میکنی ، سرتو بغل میگیره ؟

وقتی میخندی بهش ، برای خنده هات میمیره ؟

وقتی با همیگه اید کنار هم اینور و اونور !

وقتی چشم غرٌه میری ، واسه چشات میزنه پرپر ؟

تورو دوست داره مثل من یا که نه ؟

تورو رو چشاش می ذاره یا که نه ؟

وقتی آهنگی که با هم میشنیدیم و گوش میدی ،

یاده من می افتی ؟

کوچه هایی که با هم رفتیم و میری ،

یادم می افتی؟

وقتی دوستای قدیمو میبینی ، یادم می افتی؟

خیلی دوست دارم بدونم که حالت چطوره راستی !

هنوزم عکسامو نگه داشتی یا نه؟

هوای طوطی مونو داشتی یا نه؟

یاده من می افتی هیچوقت ؟

وقتی گریه می کنی ،سرت رو تو بغل میگیره ؟

وقتی می خندی بهش ، برای خنده هات میمیره ؟

وقتی دلگیره ازت ،تورو می بخشه مثل من ؟

واسه خندوندن تو می کشه ، نقشه مثل من ؟

تورو دوست داره ، مثل من یا که نه ؟

اشکات رو تنش میباره ،  یا که نه ؟

تورو دوست داره ، مثل من یا که نه ؟

تورو رو چشاش مذاره یا که نه ؟

مثل من .....

   عشق یعنی ...

عشق یعنی مستی و دیوانگی

عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی سر به دار آویختن

عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی در جهان رسوا شدن

عشق یعنی مست و بی پروا شدن

عشق یعنی سوختن با ساختن

عشق یعنی زندگی را باختن

عشق یعنی انتظار و انتظار

عشق یعنی هر چه بینی عکس یار

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراقش سوختن

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

عشق یعنی رسم دل بر هم زدن

عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی لحظه های  ناب ناب

عشق یعنی با پرستو پر زدن

عشق یعنی آب بر آذر زدن

عشق یعنی سوز نی ، آه شیان

عشق یعنی معنی رنگین کمان

عشق یعنی شاعری دلسوخته

عشق یعنی آتشی افروخته

عشق یعنی با گلی گفتن سخن

عشق یعنی خون لاله بر چمن

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراقش سوختن

عشق یعنی یک تیمم ،یک نماز

عشق یعنی عالمی رازو نیاز

عشق یعنی چون محمد پا به راه

عشق یعنی همچو یوسف قعر چاه

عشق یعنی بیستون کندن به دست

عشق یعنی زاهد اما بت پرست

عشق یعنی همچو من شیدا شدن

عشق یعنی قطره و دریا شدن

عشق یعنی یک شقایق غرق خون

عشق یعنی درد و محنت در درون

عشق یعنی یک تبلور یک سرود

عشق یعنی یک سلام و یک درود

عشق ....

         آمدنی بود نه آموختنی ....

             گفتمش: دل میخری؟! پرسید چند؟! 

                گفتمش: دل مال تو، تنها بخند. 

                خنده کرد و دل ز دستانم ربود

                تا به خود باز آمدم او رفته بود 

              دل ز دستش روی خاک افتاده بود

               جای پایش روی دل جا مانده بود

                           
                              

رنگین کمان پاداش کسانیست که تا اخرین لحظه زیر باران میمانند...

                          موج

منم آن موج بی آرام و سرکش

که سرگردان به دریای غریبون

مرا دیگر رفیق و همدمی نیست

به شهر نابسامان فریبون

با غرورو با شتاب ،بر سینه ی نرم آب

 دیوانه می خزیزدم

در غایت تنهایی ،بر انبوه سیاهی

جز خود نمیشنیدم

خروشان و بسته چشم ، با کوله باری از خشم

می رفتم از خشم خود ، دنیا ویرانه سازم

در دفتر زندگی ، از خود افسانه سازم

اما ز بازی زمان ، گمراه و غافل بودم

در اوج پرواز  ،هوای خواهش دل بودم

در سر نبود اندیشه ای جز فکر ویرانگری

غافل من از افسانه ی طوفان و ساحل بودم

موجم ولی خاموش و خسته

با دست خود در هم شکسته

آری من آن کوه غرورم

درمانده و از پای نشسته

پیچیده طوفان در وجودم

شد پاره از هم تارو پودم

در لحظه های واپسین ،پیک اجل آمد مرا

افتادم و از پای نشستم

بیداد طوفان آنچنان ،بر سنگ ساحل زد مرا

چون شیشه ای در هم شکستم

گفتم به خود ای موج سرگردان که آخر

بنگر به خود چه بودی و اکنون چه هستی

حاصل چه بود از آن غرور بی دلیلت

آخر به دست صخره ی ساحل شکستی

موجم ولی خاموش و خسته

با دست خود در هم شسگسته

آری من آن کوه غرورم

درمانده و از پای نشسته

در جاده ای دورافتاده ، پیش می روم

شب آرام است ، صحرا به خداوند گوش فرا داده

و ستاره ای با ستاره ی دیگر حرف میزند

آسمان با شکوه و شگفت اور است

و زمین در فروغی آبی رنگ فرو رفته

نمیدانم چرا غمگین و اندوهناکم ؟

آیا تاسف چیزی را میخورم ؟

آیا منتظر چیزی هستم ؟...

دوست دارم همه چیز را فراموش کنم

اما نمیخواهم در خواب سرد مرگ فرو روم

میخواهم طوری برای ابد بخوابم

که نیروی زندگی در سینه ی من قرار گیرد

و نفسهای آرام سینه ام را بالا و پائین برد

تمام شب و تمام روز آواز دلنشینی با نغمات دلنشین و

عاشقانه ی خود گوش مرا بنوازد

و بید مجنون زیبا شاخه های خود را بر من فرود آورد

و زمزمه کنان همیشه سبز و خرم باشد....

  بر خاک بخواب نازنین تختی نیست

                 آواره شدن حکایت سختی نیست

 از اشکهای پاک خود فهمیدم

                لبخند همیشه راز خوشبختی نیست

زیباترین قلب

مرد جوانی وسط شهری ایستاده بود و ادعا می کرد  که زیباترین قلب

 را در آن  شهر دارد. جمعیت زیادی گرد آمدند. قلب او کاملا سالم بود

 و هیچ خدشه ای بر آن وارد نشده بود. پس همه تصدیق کردند که قلب

او به راستی زیباترین قلبی است که تاکنون دیده اند. مرد جوان   در

 کمال افتخار ... با صدایی بلند تر به تعریف از قلب خود پرداخت.

ناگهان پیرمردی جلوی جمعیت آمد و گفت:

« اما قلب  تو به زیبایی قلب من نیست.»

مرد جوان  و  بقیه ی  جمعیت به قلب پیرمرد نگاه کردند. قلب او

 با قدرت تمام می تپید. قسمت هایی از قلب او  برداشته شده  و 

 تکه هایی جایگزین  آنها شده  بود.  اما آنها بدرستی جاهای خالی

را پر نکرده بودند و گوشه هایی دندانه دندانه در قلب او دیده می شد.

در بعضی نقاط شیارهای عمیقی وجود داشت که هیچ تکه ای آنها راپر

 نکرده بود. مردم با نگاهی خیره به او می نگریستند  و  با خود  فکر

می کردند این پیرمرد چطور ادعا می کند که قلب زیباتری دارد.

مرد جوان به قلب پیرمرد  اشاره  کرد  و با خنده  گفت :

« تو حتما شوخی می کنی...قلبت را با قلب من مقایسه کن.

قلب تو تنها مشتی زخم و خراش و بریدگی است.»

پیرمرد گفت:« درست است قلب تو سالم  به نظر  می رسد  اما من

 هرگز قلبم را  با قلب تو  عوض نمی کنم. می دانی؟ هر کدام از این

 زخم ها نشانگرانسانی است که من عشقم را به او داده ام. من بخشی

 از قلبم را جدا کرده ام و به او بخشیده ام.  گاهی او  هم  بخشی ازقلب

خود را به من داده که به جای آن تکه ی بخشیده شده قرار دادم.

 اما چون این تکه ها مثل هم نبوده اند  گوشه هایی دندانه دندانه در

قلبم دارم که برایم عزیزند. چرا که یادآور عشق میان دو انسان هستند.

بعضی وقتها بخشی از قلبم را به کسانی  بخشیده ام  اما  آنها چیزی از

 قلب خود به من نداده اند. اینها همین شیارهای عمیق هستند. گرچه

دردآورنداما یادآور عشقی هستند که داشته ام. امیدوارم که آنها نیز

 روزی بازگردندو این شیار های عمیق را با تکه ای که من درانتظارش

بوده ام پر کنند...

حالا می بینی که زیبایی واقعی چیست؟»

مرد جوان بی هیچ سخنی ایستاد. در حالی که اشک از گونه هایش 

سرازیر بود به سمت پیرمرد رفت. از قلب جوان و سالم خود تکه ای

 بیرون آورد و با دستهای لرزان به پیرمرد تقدیم کرد. پیرمرد آن را

 گرفت و در قلبش جای داد و  بخشی  از قلب  پیر و زخمی  خود را

 جای  زخم قلب مرد جوان گذاشت.  مرد جوان به قلبش نگاه کرد.

 دیگر سالم نبود .... اما از همیشه زیباتر بود.

عشق از قلب پیرمرد به قلب او نفوذ کرده بود.

           این گل قشنگم تقدیم به شما که صاحب قشنگترین قلب دنیایی

   ( حرف دل )

 این روزا دلم خیلی گرفته ،نمیدونم  شاید بی بهونه باشه

ولی عجیب دلتنگم .به حدی که نمیدونم چی میخوام

نه اشک یاریم میکنه که سبک بشم نه حتی آهم از سینه بیرون میاد

یه جسم بی روح و متحرک که از چهار طرف به بن بست رسیده ،

البته نمیشه گفت بن بست بلکه زندون  یا قفس.

چرا میگم قفس چون اصلا دوست ندارم حصاری دورمو بگیره

کلافم میکنه.نمیدونم برای چی باید اشک بریزم ،

یا واسه چی آه بکشم.

برای از دست رفتن بهترین لحظه های زندگیم.

اونکه گذشت .ولی موندم با این شرايط كه بال و پرم بستس

چه جوري راهي براي آزادي پيدا كنم.

به هر طرف دست دراز ميكنم ،بيشتر از قبل نا اميد ميشم.

از تظاهر خسته شدم.از اينكه هميشه وانمود به داشتن چيزي كنم كه

شايد عمري حسرت يه لحظه بودنش رو داشتم.

فكر پرواز كلافم كرده

هر روز خسته تر از  روز قبل........

از اين زندگي خسته شدم گر چه محكوم به ادامه هستم......

زشت و زيبا

نه میشه باورت کنم ،ِ نه میشه از تو رد بشم

نه میشه خوبِ من بشی ،نه میشه با تو بد بشم

نه دل دارم که بشکنی ، نه جون دارم فدات کنم

نه پای موندنِ منی ،نه میتونم رهات کنم

نه میتونه تو خلوتش ، دلم صدا کنه تورو

نه میتونم بگو بمون ، نه میتونم بگو برو

کجا برم که عطر تو ،نپیچه توی لحظه هام

قصه مو از کجا بگم ،که پا نگیره تو صدام

چه جوری از تو بگذرم ،تویی که معنیِ منی

تویی که از منی آگر ، تیشه به ریشه میزنی

نه ساده ای  نه خط خطی ،نه دشمنی نه همنفس

نه با تو جای موندنه ، نه مونده جای پیش و پس

نه میتونه تو خلوتش ، دلم صدا کنه تورو

نه میتونم بگم بمون ، نه میتونم بگم برو

کجا برم که عطر تو ، نپیچه توی لحظه هام

قصه مو از کجا بگم ، که پا نگیره تو صدام

نمیشه با تو باشم و اسیرِ دستِ غم نشم

فقط میخوام با خواستنت ، تا هستم از تو کم نشم

       (   بازم دلم هواتو کرده   )  

   یه روز اومدی ، مثه موج دریا

   بوی پیرهنت ، مثه خواب و رویا

   سایه های ما ، رو شنای ساحل

   پابه پا، بیصدا ،غرقِ تمنا

   یه روز اومدی، تو سکوتِ سردم

   سر براه شدی، دلِه دوره گردم

  حالا چی شده ،که میخوای جدا شی

  چی شده، تو بگو ،من چه کردم

  حالا باز منو نسیم و موج دریا

   میمونیم بدونِ بدونِ تو ،غریب و تنها

   به خدا بی تو یه صدفِ شکستم به خدا

   دوباره تو  باد، موهاتو رها کن

   منو راهیِ، شبه قصه ها کن

   میمیرم واسه، تبِ  تندِ لبهات

   دوباره ، زیر لب ، اسممو صدا کن

   اشکمو پاک کن ، از گونه ی من

   سر بذار بازم ، روی شونه ی من

   منو سیاه کن، با دروغِ تازه

   بگو که، میگیری ، بهونه ی من

  حالا باز منو نسیم و موجِ دریا

  میمو نیم بدونِ تو ،غریب و تنها

  به خدا بی تو یه صدفِ شکستم به خدا

  در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد

  کس جای در این خانه ی ویرانه ندارد                               

  دل را به کفِ هر که دهم باز پس آرد                                

  کس را به نگهداری دیوانه ندارد                                      

 در بزم جهان ، جز دل حسرت کش ما نیست                           

 آن شمع که میسوزد و پروانه ندارد                                     

  در انجمن عقل فروشان ندهم پای                             

  دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد                                    

 ها چند کنی قصه ی اسکنر و دانا                           

 ده روزه ی عمر ، این همه افسانه ندارد                                

  در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد                                    

  کس جای در این خانه ی ویرانه ندارد                                   

  دل را به کفِ هر که دهم باز پس آرد                               

 کس را به نگهداری دیوانه ندارد

نمي دونم چرا دوباره برات مي نويسم
 مي دونم تو ديگه جوابي براي من نداري
 يا شايد هم نمي توني داشته باشي
 نمي تونم ... يعني از دستم کاري بر نمياد
 فقط مي تونم دلم رو خوش کنم که من نه کم آوردم و نه کم گذاشتم
 راستي چرا موقع رفتن خداحافظي نکردي
 جوابي نميخوام ... نمي تونم که بخوام
 چون مي دونم حرفي نمي زني و خوب ديگه کاري از دستم بر نمياد
 اگر هم بياد خودم ديگه نميخوام
 تا اونجا که مي تونستم همرات بودم و حالا تموم
 الان فقط يه جمله معروف نميذاره آروم بشينم
براي با هم بودن مان .. با هم ماندمان
چيزي لازم است به سادگي
به سادگي یک همدلی

 دروغ ساده اي بود اين همدلي
 حتي کلمه اش هم برام آشنا نيست
 نمي شناسمش
 با خودم ميگم اسمش چيه؟
 چه شکليه؟
 چکار مي کنه
 کجاست 
کي مياد
 هيچ جسم و روحي رو نمي شناسم
 نه مي خندي
 نه محبت مي کني
 نه حس مي کني
 نه غذا مي خوري
 نه لمس مي کني
 حتي کارم نمي کني
هيچ کاري
 عين آدم مرده
 آره راستي تو مردي
 زودتر از اون وقتي که خودت معين کردي
مي دوني؟ داره بارون مياد
 يادته چقدر زير بارون خيس مي شديم
 يادت نمياد؟
 دلم مي خواست گريه کنم
 دلم خيلي گرفته بود
 اما مدتهاست که نمي تونم
 نه بغضي و نه هقهقي
براي تو که فرقي نمي کنه اگه چشماي من مثل صحرا خشک شده باشه
ميخوام برم بيرون قدم بزنم
 ديگه نمي خوام به تو فکر کنم
 تو همينو مي خواستي مگه نه؟
 ترجيه ميدم بارون رو دوست داشته باشم
 فقط بارون رو
 اما قبل اينکه برم دستتو بيار جلو
 چشماتو ببند
حق نداري نوشته تو دستت رو بخوني 
تا وقتي که بارون تموم بشه
به من بد کردی... بد کردی... بد کردی

  ممنون از همگی شما که تو لین مدت با نظرای قشنگتون

  منو حمایت کردین و امیدوارم از این به بعد هم مورد لطفتون قرار بگیرم .

  راستش تو پست جدید میخوام مطلبی بذارم و یه نظر کلی از شما عزیزان

  بگیرم .دوست ندارم مثل همیشه با جمله هایی مثل ( خیلی خوب بود یا عالیه

  واز این دسته نظرات بدید).حس واقعیتونو میخوام به قول معروف میخوام

   یه ذره فضولی کنم و ار احساستون با خبر بشم

      حْزن ، حْسن ،عشق

  روزی سه دوست قدیمی کنار هم نشسته بودند و هر کدام

  به نوبه خودش شروع به تعریف از خودش کرد

  اول از همه عشق اومد و شروع کرد به تعریف از خود

  و به خود بالید وگفت: همه محو تماشای من هستند و من

  یکی از نیازهای اصلی آدمی هستم.

  در این میان حْسن آمد و گفت :کجای کاری دوست من

  هر که مرا دارد نیازی به عشق ندارد، وقتی زیبایی و جمال

  داشته باشی بی نیاز از هر چیز دیگری.

   حْزن به میان آمد و گفت :چرا شما  از حضور من غافلید ،

   اگر من نباشم حْسن و عشق معنا ندارند.

   خالق عشق آمد و گفت :من به هر سه شما بها داده ام.

   شما برای ابدیت در کنار هم خواهید ماند.

  عشق و حْزن و حْسن در کنار هم معنا دارند و از هم جدا ناپذیرند.

  عشق بدون حْسن صفایی ندارد همچنانکه حْسن بدون حْزن بی معناست.

  پس بدانید که این دوستی تا ابدیت با شما خواهد ماند،.زیرا عاشق واقعی

  دارای همه ی این صفات خواهد بود.........

     ای عشق پیدا کن مرا           همرنگ دریا کن مرا

     صد بار خواندی تو مرا        یک بار معنا کن مرا

کوچه های عاشقی

پشت هر کوچه اگه  ، دیدی یکی داره پرپر میزنه

شک نکن که عاشقه ،یه نفر مثل منه

منم اون غریبه شهر شما ،که غریبم توی جمع آدما

هر کی با چشم تره ،شب و روز دربدره

مثل من یه عاشقه ،توی خط آخره

منم اون غریبه شهر شما ،که غریبم نوی جمع آدما

یکی توی قصه های عاشقی ،شکوه پروار شدم

یکی پشت کوچه های بی کسی ،پره فریاد شدم

این همه شکستن سهم من نبود، دل به گریه بستن سهم من نبود

با پریشونی و درد بی کسی ،روز و شب نشستن سهم من نبود

تو بگو عزیز من تو با منی ،عاشقی رو نمیشکنی

باشه دیوونه میمونم واسه تو

پشت کوچه های شهر گولم نزن ،با دل خون و چشم تر

مثل دیوونه میمونم واسه تو

اما اون چشمای تو ،من ِ عاشق رو ندیده

اون دو تا چشم قشنگ ، منو تا اینجا کشونده

اگه دیدی که یه روزی بی خبر ، گم شدم توی سفر

شک نکن یه عاشقم ، اسم منو توی عاشقا ببر

موج اگر میدانست که ساحل هیچ وقت دستانش را نمیگیرد

هرگز برای رسیدن به ساحل نفس نفس نمیزد......

                روز را خورشید می سازد ، روزگارش را ماه

                                ما فقط تماشاگر گذر زمان هستیم

                               پس چه زیباست در این گذران عمر

                       زیبا ببینیم ، زیبا فکر کنیم و زیباتر زندگی کنیم

                      شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتیم

                     اما حال که بر آن دعوت شده ایم بگذار  زیبا برقصیم

خسته ام از  ،لبخند اجباری       

 خسته ام ، از حرفای تکراری

خسته از خواب فراموشی  ِزندگی  با وهم ٍ بیداری

این همه عشقای کو تاهٌ ، این تحملهای طولانی

سرگذشته بی سرانجامٍ ،گم شدن تو فصل طوفانی

حقیقت پیش رومون بود ، ولی باور نمیکردیم

همین امروز روشن هم ، پی خورشید میگردیم

نشستیم روبروی هم ، تو چشمامون نگاهی نیست

نه با دیدن، نه با گفتن ، به قد لحظه راهی نیست

من و تو گم شدیم انگار، تو این دنیای وارونه

که دریاشم پر از حسرت ، همیشه فکر بارونه

سراغ عشقو میگیریم،  تو اشک گریه ی آخر

تو دریای ترک خورده ، میون موج خاکستر

این همه عشقای کوتاه ّ ، این تحملهای طولانی

سرگذشته بی سرانجام ِ گم شدن تو فصل طوفانی     

باور نكن تنهايي ات را
من در تو پنهانم،تو در من
از من به من نزديكتر تو
از تو به تو نزديكتر من
باور نکن تنهایی ات را
تا یک دل و یک درد داریم
تا در عبور از کوچة عشق
بر دوش هم سر می گذاریم
دل تاب تنهایی ندارد
باور نکن تنهایی ات را
هر جای این دنیا که باشی
من با توام تنهای تنها
من با توام هر جا که هستی
حتی اگر با هم نباشیم
حتی اگر یک لحظه،یک روز
با هم در این عالم نباشیم
این خانه را بگذار و بگذر
با من بیا تا کعبة دل
با ور نکن تنهایی ات را
من با توام منزل به منزله،یک روز
با هم در این عالم نباشیم
این خانه را بگذار و بگذر
با من بیا تا کعبة دل
با ور نکن تنهایی ات را
من با توام منزل به منزل

وقتي کسي رو دوست داري حاضري براش جونتو فدا کني...............

 حاضري دنيا رو بدي فقط يه بار نگاش کني..............

. به خاطرش داد بزني....................

 به خاطرش دروغ بگي................

 حاضري رو همه چي .حتي رو دفتر زندگيت

 که حالا پاره پاره شده خط بکشي.............

. خيلي چيزا رو مثل غرورت ميشکني تا دلش نشکنه...........

 اگه گفتي به اين چي ميگن؟؟؟ .::عشق

زندگي تفسير سه کلمه است :

 خنديدن .... بخشيدن .... و فراموش کردن ....

پس.... بخند .... ببخش .... و فراموش کن

 با تشکر از دوست عزیزم که این شعرو که از استاد فرد منش هست رو

 برام نوشتن منم میذارمش تا همه بخونن.ممنونم

بر اصل و نسب بالی ای اصل و نسب عالی
ای زادهء هفت پشت اصالت
در مکتب عشاق اگر این بود جوابت
لعنت به تو و ذات خرابت

در مکتب عشاق گر اینه جوابت
لعنت به تو و عشق تو و ذات خرابت


رفتیم و از این رفتن بسیار تو را بخشید
آزادی و قلبتو بر رفتن ما خندید
آن تازه رسه نو بر گر حالم و پرسید

گو شکر خدا گفتم و راضی ز صوابت
لعنت به تو و ذات خرابت

در مکتب عشاق گر اینه جوابت
لعنت به تو و عشق تو و ذات خرابت

در آینه ات بنگر حیوان صفتی بینی
حاشا مکن این باور این دست تو نیست اینی
این دست تو نیست اینی

این است ترازوی عدالت تو پادشه مکر و رذالت
ارزانیه آن تازه رس خوش قد و قامت
تو پیشکشو قصهء ما هم به سلامت

گفتم که گلی افسوس پا تا به سرت خاره
این مستی و پیروزی چند است و نه بسیاره
چند است و نه بسیاره

سقای هزار تشنهء آواره
سیراب شدند جملگی از آب سرابت
لعنت به تو و ذات خرابت

در مکتب عشاق گر اینه جوابت
لعنت به تو و عشق تو و ذات خرابت


ای عاشق پوشالی بر اصل و نسب بالی
ای کاش نبینی تو آنروز که پامالی
آنروز که پامالی

در مکتب عشاق گر اینه جوابت
لعنت به تو و عشق تو و ذات خرابت


ای شناگره قابل تو آب نمیدیدی
بازیچهء شب گردان مهتاب نمیدیدی

اینک تو و این مرداب
اینک تو واین مهتاب
بیداری اگر این است
رفتیم دگر درخواب

دلم تنگ است و هر سازی که میبینم بدآهنگ است

                            بیا ره توشه برداریم ،قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان در هر کجا آیا همین رنگ است........

(امروز یه بار دیگه عزیزترین کس زندگیم با خنجرش از پشت بهم زد.

یه بار دیگه کسی که ادعا میکردم همه زندگیمه با سوزن پرگار روحمو پاره پاره کرد .

خودت بگو گناه من چی بود که با من اینطور رفتار کردی .؟

گناه من جز صداقت ، روراستی و دوست داشتن چیز دیگه بود؟

من که گفته بودم تورو به حال خودت گذاشتمت، پس چرا هر بار به بهانه ای روحمو آزلر میدی؟

دیشب تا دیر وقت تو امامزاده صالح فقط ضجه زدم ،تا جایی که دل همه به حالم ریش شده بود.

موندم چرا ما آدما بلد نیستیم جواب محبتو با محبت بدیم.

عزیز تو کاری کردی که هیچ وقت به کسی از جنس تو اعتماد نکنم.

راستی این کلمه یا حق چیه که امثال تو به زبون میارین؟

اصلا معنی شو میدونی؟ یا فقط تقلید میکنی؟

حق یعنی خدا. وقتی یا حق میگی یعنی به خدا توسل کردی

 یعنی همه چی رو به اون واگذار میکنی، ولی تو که خدارو باور نداری

چرا دم از اون میزنی.تو که همیشه حق و نا حق کردی چرا کلمه حق رو به زبون میاری ؟

ولی من به همون حقی که همه هستیم از اونه و به حرمت و عزت همین ماه عزیز

از خودش خواستم تا جواب تورو با حقانیت کامل بده

.فقط خدا کنه که بتونی جوابگو باشی.......)

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

                                         تو بمان و دگران وای به حال دگران

                   " یا حق "

میخوام یه قصری بسازم ، پنجره هاش آبی باشه

من باشم و تو باشی و یک شبِ مهتابی باشه

میخوام یه کاری بکنم ، شاید بگی دوسم داری

میخوام یه حرفی بزنم که دیگه تنهام نذاری

امشب میخوام تا خودِ صبح فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت خدا خدا خدا کنم

میخوام برات از آسمون یاسهای خوشبو بچینم

میخوام شبا عکس تورو تو خواب گلها ببینم

میخوام که جادوت بُکنم همیشه پیشم بمونی

از تو کتاب زندگی یه حدِ رنگی بمونیم

امشب میخوام برای تو یه فال ِحافظ  بگیرم

اگر که خوب در نیومد به احترامت بمیرم

امشب میخوام رو آسمون عکس چشاتو بکشم

اگر نگاهم نکنی نازِ نگاتو بکشم

میخوام تورو قسم بدم به جون هر چی عاشقه

به جون هر چی قلب ِ صاف رنگه گل شقایقه

یه موقعی فکر نکنی دلم واست تنگ نمیشه

فکر نکنی اگه بری زندگی کمرنگ نمیشه

دلت را خانه ما کن ، مصفا کردنش با کن

                            به ما درد دل افشا کن ، مداوا کردنش با من

اگر گم کرده ای ای دل ،کلید استجابت را

                            بیا یک لحظه با ما باش ، پیدا کردنش با من

بیفشان قطره ی اشکی ،که من هستم خریدارش

                          بیا در قطره ای اخلاص ، دریا کردنش با من

اگر درها به رویت بسته شد دل بر مکن ، بازآ

                        درٍ این خانه دق الباب کن ، واکردنش با من

به من گو حاجت خود را ،اجابت می کنم آنی

                       طلب کن آنچه میخواهی ، مهیا کردنش با من

بیا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را

                      بیاور نیک و بد را جمع و منها کردنش با من

چو خوردی روزی ِ امروز ما را شکر نعمت کن

                     غم فردا مخور ،تامین فردا کردنش با من

به قرآن آیه رحمت فراوان است ای انسان

                    بخوان این آیه را تفسیر و معنا کردنش با من

اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت

                  تو توبه نامه را بنویس ،امضا کردنش با من

           (  ژولیده نیشابوری )                                   

    اگه میخوای شرکت کنی اینجا کلیک کن          http://www.khaste-delan.blogfa.com/