| تبليغات | X |
خدایا
به من توفیق تلاش در شکست ، صبر در نومیدی ، رفتن بی همراه
کار بی پاداش ، فداکاری در سکوت ، دین بی دنیا
عظمت بی نام ،خدمت بی نان ، ایمان بی ریا ، خوبی بی نمود ،
عشق بی هوس ، تنهایی در انبوه جمعیت
دوست داشتن بی آنکه دوست بداند
عطا کن
( آمین )
زندگی سه چیز است :
اشکی که خشک میشود ، لبخندی که محو میشود ،یادی که می ماند
و
فراموش نمی شود
-----------------------------------------------------
تقدیم به روح بزرگ و والای کسی که برای اولین بار
وجودم را لبریز از شکوفه های عشق کرد .
کسی که در زمان حیاتش با محبت و مهربانی هایش
به من آموخت مهربان بودن را حتی در برابر بدترینها ...
اگر گذشت میکنم از او آموختم که بخاطر عزیزترین عزیز زندگی
میتوان به راحتی از وجود نازنین هم گذشت ...
و اگر صبورم سفارش اوست ، که ناملایمات زندگی با ما چنان میکند
که فقط با صبر میتوان چاره ای برای آن اندیشید .
کسیکه عشق حقیقی را نثارم کرد بی هیچ انتظاری .
ای کاش نامهربانی هایش در کوره راه زندگی مرا به خاک مینشاند
نه محبت و مهربانیش.
پس از او نه عشق حقیقی دیدم و نه عاشق واقعی ...
هر که ساز دل خویش را نواخت ، دریغ از اینکه به نوای
تنهایی دل من گوش سپارد ...
روحش شاد و یاد و خاطره اش همیشه ماندگار ...!!!
سلام مهربانم
سلام به تویی که بهترین همدلم بودی
سلام به تویی مدتهاست این وادی رنگارنگ را ترک کردی .
به تو که مدتهاست تنها رهایم کردی ،
چقدر دلم برایت تنگ است.
بعد از رفتنت همیشه بهار و واپسین روزهای این ماه ،چه سخت میگذرد.
دوباره کلافه از حال و هوای با تو بودن میشوم .
چه به یاد ماندنی و زیباست، روزهایی را که تو در کنارم بودی .
لحظه های با تو بودن را هیچگاه فراموش نمی کنم ،
زیرا زیبا ترین لحظات زندگی پر اضطرابم ،
زمانی بود که در کنارت بودم ...
خاطرات با تو بودن را چگونه میتوان از یاد برد؟
هنوزهم بعد از گذشت سالیان ،طنین صدای دلنوازت در خاطرم مانده .
چه صبورانه به حرفهایم گوش میسپردی ،
چه با وقار حرف دلم را میفهمیدی ،
چقدر با متانت آرامم میکردی ،
دیگر کجاست آنهمه آرامش ؟ .
چقدر دلتنگ آن نگاه مهربانت هستم ،
وای که چقدر نیازمند دستهای نوازشگرت ،
نمیدانی هنوزهم حرفای ناگفته دل را فقط برای تو میگویم !
هنوز هم در خلوتم ، پس از خدا ، تنها شنونده تو هستی ...
وای که چقدر این دل بیتاب توست ...
امروز به یادت کنار سجاده شمع خواهم افروخت .
دوباره برای تنهایی دل و به یاد تو مهربان خواهم گریست.
شاید بیشتر برای خود ،
به این خاطر که دیگر نه تو هستی ،
نه نگاه مهربانی ،
نه دست نوازشگری ،
و نه طنین صدای دلگرم کننده ای ،
تنها خاطره ای زیبا ،از تو به یادگار مانده است .
مهربا نم هنوزهم تنها آرامش دل تنها و غمزده من یاد توست .
و خاطرات شیرین باعث استواری من در زندگی است ...!!!
" در دلم عشق تو خاموش نگردد هرگز
اولین عشق فراموش نگردد هرگز "
اینهم آخرین یادگاری :
" سفارش "
چون در فراق تو جان سپردم
و از راه مهر قدم بر خاکم نهادی ...
از وزیدن باد و شاخه گلی که روی آرامگاهم خم شده
و از شنیدن نوای قمری زار که در آن ماتمکده ناله سر کرده اند
آه به دلت راه مده ...
و زاری و بیقراری آغاز مکن .
اگر میخواهی من که در آن جایگاه تیره خفته ام
از تو خشنود شوم و دلت تازه تر از گلت
بار دیگر در گلشن دلم به اهتزاز درآید ...
گلی از گلبنی که بر آرامگاهم
سایه بانی میکند بچین و به یاد روزگاری که ...
سر پر شورم بر روی گیسوان زیبایت جای داشت
آنرا زینت بخش آن گیسوان دلفریبت ساز ....!!!
دوستت دارم تا همیشه و تا آخر دنیا ...
( م . ن )
" مرثیه "
چی میتونه جای اسمت ، توی شعر من بشینه
توی این مرثیه امشب ، جای اسمت نقطه چینه
طرح ساده ی نگات ، دفتر خاطره هات
مثل سایه ، روی خاک افتاده
بی تو از گریه پرم ، لحظه هارو میشمرم
آسمون ، بی تو پر از فریاده
آسمون بغضتو بشکن ، اون دیگه بر نمیگرده
نفسای گرمش امشب ، هم نفس با خاک سرده
قاب عکست روبرومه ، دارم از نفس می افتم
باورم نمیشه اما ، من برات مرثیه گفتم
آسمون بغضتو بشکن ، اون دیکه بر نمیگرده
نفسای گرمش امشب ، هم نفس با خاک سرده
" تنها رفت ، تنها ماندم"
عجب روز سیاهی بود
چه لحظات غمگینی
همه نفسها سنگین
چشمها همه اشکبار
دلها همه شکسته
آسمان غمگین و سیاه ،
او را می برند !!!
به کجا ؟؟؟
او روی دوش مردان چه شتابان می رود ...
شال سیاهم کو ؟
خدایا آخر این رسمش نبود !
اینگونه خواست فراموشش کنم
او که جاودانه تر شد
برای همیشه در روح و قلبم ماندگار شد
وای بر من ...
به چشم خود میبینم که ،
نازنین دلبرم را می برند !!!...
ببین ملائک برای بردنش
چه سبقتی از یکدیگر میگیرند
خدای من
چقدر تنها شدم
پروردگارا
در این لحظات هم باید
در سکوت ناله سر دهم
در تنهایی زاری کنم
چقدر هوا سنگین شده
دل آسمان چقدر گرفته است
ببار ای آسمان
ببار بر تنهائیم
ببار بر غربتم
ببین ...
که پیکر نازنین تنها امیدم را
در آرامگاه ابدی جای دادند
چه روز سیاهی
امیدم ، همه آرزوهایم زیر خاکها مدفون شد
او رفت ، برای همیشه...
چه دردناک بود آخرین دیدار ،
چه بدرور غم انگیزی است ،
تنها رفت ، تنها ماندم ...
لایی لایی من به جای تو شکستم
تو نبودی من به سوگ من نشستم
از ستاره تا ستاره گریه کردم
از همیشه تا دوباره گریه کردم
" کوچه ها "
بیدارمُ میبینمت رویا به رویا
از پیش ِچشمم میروی دنیا به دنیا
با تو میان آب و آتش ، آشتی بود
در آتش است از رفتنت ، دریا به دریا
یکبار دیگر عشق را با خون نوشتند
تعبیر لبخند تو را گلگون نوشتند
تا دست عشق از پیکر عاشق جدا شد
با دست لیلا قصه ی مجنون نوشتند
این کوچه ها بی تو همیشه بیقرارن
حس غریبی بین پاییز و بهارن
رفتی ولی ، فکری به حال کوچه ها کن
بوی تو دارند ُ ، تو را اما ندارند
