بی وفا بین .پس از رفتن من نپرسید کجا رفت ؟

    چرا رفت ؟ چه آمد به سرش ؟

    از اول وفا نمودی چندان که دل ربودی ،

    چو مهر سخت کردم سست آمدی به یاری .

    چنانت دوست می دارم که اگر روزی فراق افتد

    تو دوری از من توانی کرد و من دوری از تو نتوان نمود.

    ای رفته به قهر وعده های تو چه شد ؟

    مهر تو کجا رفت و وفای تو چه شد ؟

    این تیرگی آخر به کجا روی آورد

    آن آیینه رخسار صفای تو چه شد ؟

     ای سزاوار محبت ،ای تو خوب بی نهایت

                                  همه ذرات وجودم ،به وجودت کرده عادت

    به خدا دوست داشتن تو هم یه عشقه هم عبادت

                                  تو سزاواری که باشی ،همدم روزها و شبهام

   تا که عشقتو ببینی ،توی جونم و تو رگهام

                                 بشنوی دوستت دارم رو حتی از فرم نفسهام

  با نوازشهای دستت ،سوختن از تب رو شناختم

                                تب عشق آتشینی که من به اون قلبمو باختم

  قاصد بودن من بود ،موج خوشحالی چشمات

                                وقتی که عشقو می دیدم توی قطره های اشکات

   هر کی از عشق گریه کرده ،شادی رو تجربه کرده

                                تا شبی در حرم عشق ،سفری به کعبه کرده

  ای که برده ای مرا ،تا مرز یک عشق خدایی

                                بیا پاره ی تنم باش تو که پاک و بی ریایی

  اوج فریاد دلم شد ،عاشقانه دل سپردن

                               در وجود تو شکفتن با تو بودن یا که مردن

  هر کی از عشق گریه کرده ،شادی رو تجربه کرده

                               تا شبی در حرم عشق سفری به کعبه کرده

 سادگی مرا ببخش که خویش را تو خوانده ام

                                        برای برگشتن تو به انتظار مانده ام

 سادگی مرا ببخش که دلخوش از تو بوده ام

                                        تو را به انگشتر شعر مثل نگین نشانده ام

 به من نخند و گریه کن چرا که جز نیاز تو

                                       هر چه نیاز بود و هست از در خانه رانده ام

 اگر به کوتاهی خواب ،خواب مرا سایه شدی

                                      به جرم آن داغ عطش بر لب خود نشانده ام

  گلوی فریاد مرا سکوت دعوت تو بود

                                     ولی من این سکوت را به قصه ها رسانده ام

 دوباره از صداقتم دامی برای من نساز

                                     از ابتدا دست تو را دراین قمار خوانده ام

 گناه از تو بود و من نیازمند بخششت

                                    چرا که من در ابتدا تو را ز خود نرانده ام

 گناهکار هر که بود کیفر آن مال من است

                                   به جرم آن داغ عطش بر لب خود نشانده ام

     بر خاک بخواب نازنین تختی نیست

                                             آواره شدن حکایت سختی نیست

      از اشکهای پاک خود فهمیدم 

                                        لبخند همیشه راز خوشبختی نیست           

  تو روزگار رفته ، با این همه امیدم ،ببین چی سهم ما شد

 از عاشقی تباهی ،از زندگی مصیبت ،از دوستی شکستو از سادگی خیانت 

 بزن تار که امشب باز دلم از دنیا گرفته ، بزن تارو بزن تار

 بزن تا بخونم با تو آواز بی خریدار،بزن تارو بزن تار

 برای کوچه غمگینم ،برای خونه غمگینم

 برای تو ، برای من ، برای هر کی مثل ما داره می خونه غمگینم

 بزن تار ای همیشه با منو از من صمیمی تر

 واسه اونکه تو کار عاشقی می مونه غمگینم

 به راه عاشقی مردن ،به خنجر دل سپر کردن

 واسه هر کی که آسون نیست آسون نیست

 برای جاودان بودن واسه عاشق دیگه راهی بجز

 دل کندن از جون نیست ،آسون نیست

 بزن تا بخونم ، همینو میتونم

  برای کوچه غمگینم ، برای خونه غمگینم

  برای تو ،برای من ،برای هر کی مثل ما داره می خونه غمگینم

  بزن تار که امشب باز دلم از دنیا گرفته ،بزن تار

  اگه كسي ديوونت بود ، بازيش نده

  اگه عاشقت بود ، دوستش داشته باش

  اگه دوست داشت ، بهش علاقه نشون بده

  اگه بهت علاقه داشت ، فقط بهش لبخند بزن

  اينطوري هميشه يه پله ازش عقبتري

  اگه يه روزي خسته بشه و يه پله بيادعقب تازه ميشه مثل تو

    هر وقت تنها شدي ستاره هارو بشمار

    اگه کم اومد قطره هاي بارون رو بشمار

    اگه بند اومد رو دوستي من حساب کن

    نه کم مياد نه بند مياد...

     اي عشق مدد كن كه به سامان برسيم

                                              چون مزرعه تشنه به باران برسيم

     يا من برسم به يارو يا يار به من 

                                              يا هردو بميريم و به پايان برسي

     رسم دوستي اين است

    روزي با كسي اشنا ميشوي

    انتخاب ميكني

    دوست ميداري

    دوست ميدارد

   وروز بعد:...."فاصله،"تنهايي" تنهايی

خدایا امروز چقدر دلم گرفته ،چقدر تنهام ولی این تنهایی مال امروز نیست.خیلی وقته این

حس تو وجودم لونه کرده . به هر کس محبت کردم به جز بی محبتی ندیدم.

 خدای خوبم تو که همیشه هوامو داشتی ،الان وقتش نیست تو هم تنهام بذاریا!

 من که جز تو محرمی ندارم .

 خدا جون دیگه اشکم آرومم نمیکنه ،از اینکه همیشه باید سکوت کنم  خسته شدم .

 چرا ما باید بازیچه دست همدیگه قرار بگیریم،چرا برای همنوع خودمون ارزش قائل

  نیستیم،چرا همیشه اول خودمون ؟

 چرا احساس دیگری رو به بازی میگیریم ؟

چرا زندگی دیگران برامون بی ارزش شده ؟

 خدای خوبم تو که از روزگارم بیشتر از هر کسی خبر داری، تو رو به خودت

 قسم میدم روزنه ای برای دلتنگی هام و مشکلاتم باز کنی.

 خدایا کسایی که دوسشون دارم رو همیشه در پناه خودت حفظ کن،

 با اینکه هر کسی یه جور با زندگیم بازی کرد حتی عزیزانم........

 از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

 رفتم از کوی تو لیکن از عقب سر نگران

 ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

 تو بمان و دگران ،وای به حال دگران

 می روم تا که به ساحل نظری باز رسد

 محرم ما نبود دیده کوته نظران..

                           یک نظر بر ابر کردم ،باریدن گرفت

                یک نظر بر باد کردم ،نالیدن گرفت

             تکیه بر دیوار کردم ،خاک بر فرقم نشست

         خاک بر فرق آن کس نشیند که یار از من گرفت     

  عاشقان من سست پیمان نیستم

  ترک کردم گر که یار خویش را،

  دوستان یک لحظه از من بشنوید

  تا بگویم حال زار خویش را،

  روزگاری بهر یاری بیوفا

  صرف کردم روزگار خویش را

  چون در عاشقی خوب ساخت

  رفت و آخر کرد کار خویش را

  رفت گرفت یار دیگری

  برد از خاطر قرار خویش را

  چون دیدم نمی گنجد در یک دل دو مهر

  ترک کردم سپس نگار خویش را....... 

 گریه کن ای قلب من ،دیوانه شو او میرود

 بعد از این با هر کسی بیگانه شو او میرود

 گریه کن این گریه ها پایان ندارد

 جز تو کس بر ماتمم اشکی نبارد

 خاطر آور قصه ما قصه عشق و وفا بود

 روزگاری هر کسی با قصه ما آشنا بود

 این زمان ای قلب من با داغ غمها مانده ام

 چون درخت پیر غم تنهای تنها مانده ام

 اینم یه یادگاری از یه عزیز که خیلی دوسش دارم

     عشق دروغی بود که در تمام این سال ها باورش داشتم و چه تاوان سنگینی داشت همین اشتباه کوچک

                                                            زندگی چیست؟

اگر خنده است چرا گریه می کنیم؟ اگر گریه است چرا می خندیم؟

اگر مرگ است چرا زندگی می کنیم؟اگر زندگی است پس چرا می میریم؟   

اگر عشق است چرا به آن نمی رسیم؟اگر عشق نیست پس چرا عاشقیم؟

                                                                      

                                                                    

                                                                 

                                                               

    آرزوی من این است : نتراود اشک بر روی چشمانت مگر از شوق زیاد . و به

اندازه هر روز تو عاشق باشی. عاشق آنکه تو را می خواهد و به لبخند تو از

خویش رها می گردد و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت می خواهد

                                                                                                     ( مریم )

      نفس برآمدو کام از تو بر نمی آید

              که بخت من از خواب در نمی آید

                زبس که شد دل حافظ رمیده از همه کس

                              کنون ز حلقه زلفت به در نمی آید

                                     در دل و جان خانه کردی عاقبت 

                                               هر دو را ویرانه کردی عاقبت

                                     آمدی کاتش در این عالم زدی

                              وانگشتی تا نگردی عاقبت

                         ای زعشقت عالمی ویران شده

                   قصد این ویرانه کردی عاقبت

           ای دل مجنون و از مجنون بدتر

                     مردی مردانه کردی عاقبت

                          عشق با بی خویش بردی در حرم

                                       عقل را بیگانه کردی عاقبت

                                             شمع عالم را عقل چاره ام

                                                شمع را پروانه کردی عاقبت

                                من تو را مشغول می کردم دلا

                              یاد آن افسانه کردی عاقبت

               در دل و جان خانه کردی عاقبت

           هر دو را ویرانه کردی عاقبت

در دیاری که درآن نیست کسی یار کسی

یا رب ای کاش که نیفتد به کسی کار کسی

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شود

         طلب عشق زهر بی سر و پایی نکنیم

                    یادمان باشد اگر این دلمان بی کس شود

                             طلب مهر ز هر چشم خماری نکنیم

                                      یادمان باشد که دگر لیلی و مجنون نیست

                                                به چه قیمت دلمان بهر کسی چاک کنیم

                                                          یادمان باشد که در این بهر دو رنگی وریا

                                                                                دگر حتی طلب آب ز دریا نکنیم

                                                           یادمان باشد اگر از پس هر شب روزیست

                                             دگر آن روز پی قلب سیاهی نرویم

                                   ولی آخه تو بگو با دل عاشق چه کنم

                  یاد من هست طلب عشق ز هر کس نکنم

       یاد من هست که باشم همه عمر بهر تو پاک

                     یاد تو باشم و هر دم بکنم با تو خلوت 

                           ياد تو باشد ازاين پس من و تو ما شده ايم

  هر دو عاشق دو پرستو دو مسافر شده ایم!.

   يک بار براي ديدن دريا قدم به ساحل گذاشتی.  

  اما امواج دريا هزاران بار براي بوسيدن قدمگاهت تا روي ساحل پیش آمدند 

 دلم برات تنگ میشه اما هزاران بار بر قدمگاهت بوسه میزنم  

ديدی غزلی سرود؟
عاشق شده بود.
انگار خودش نبود
عاشق شده بود.
افتاد.شکست . زير باران پوسيد
آدم که نکشته بود .
عاشق شده بود...............................................................................

زندگي بدون عشق را به چه چيزي مي توان تشبيه كرد.

زندگي بدون عشق

 مانند درخت بدون شكوفه و ميوه مي ماند .

 زندگي بدون عشق زندگي نيست ....

 زندگي چيست ؟

عشق ورزيدن!و........؟

زندگي ماجرايي است پر هيجان ما در زندگي خود نشانه ها يي مي بينيم

حاكي از حضور خداوند در درون و بيرون ما .

 اگر چشم دل را باز كنيم مي توانيم اين نشانه ها را ببينيم و بخوانيم .

دنياي ما سرشار از معناست .

هر آنچه كه در درون و بيرون ما اتفاق مي افتد نامه اي است از عالم بالا كه بايد آن را باز كنيم و بخوانيم .ا

ين نامه ها را خداوند براي همه ما مي فرستد او از زبان همه چيز و همه كس و همه حادثه ها با ما سخن مي گويد. 

  عشق چيست ؟   عشق رايحه شناخت خويشتن خويش است .

وقتي لبريز مي شوي از حقيقت خود- كه همان خداست – آن گاه سهيم مي شوي خود را با ديگران

وقتي مي فهمي كه از هستي جدا نيستي .آ

نگاه عاشق مي شوي .

عشق ميوه تجربه وحدت عارفانه خود با همه چيز و همه كس است .

عشق رابطه نيست بلكه برترين مرتبه وجود است .

 بعضي ها به غلط گمان مي كنند كه نقطه مقابل عشق نفرت است .

نقطه مقابل عشق نفرت نيست بلكه ترس است .

نفرت عشق وارونه است .

 وقتي خود را نمي شناسي

 از همه مي ترسي در عشق تمام پنجره هاي وجودت را به روي بي كران باز مي كني .

اما وقتي مي ترسي همه ي پنجره هاي وجودت را مي بندي

 وبه آن ها قفل آهني بي اعتمادي مي زني .

وقتي مي ترسي تنها مي شوي وقتي عشق مي ورزي محو مي شوي ديگر نيستي تا احساس تنهايي كني

عشق مرزهاي تو را مي ريزد وتو را با آدم ها پرنده ها آب ها گياه و خورشيد و ماه و ستاره يگانه مي كند .

 عشق افتادن قطره به درياست قطره تويي و دريا خداست .

ما چنان آفريده شده ايم كه فقط مي توانيم به عشق زنده باشيم .

بدون عشق مردگي مي كنيم .نه زندگي .

اگر نتوانيم عشق بورزيم از زندگي نيز محروم خواهيم شد .

 آنگاه آني نخواهيم بود كه مي توانيم باشيم .

 اگر عشق نورزيم جاري وجودمان به مرداب ملال مي ريزد .

مي گنديم و مي پوسيم و مي ميريم .

از مرگ نمي ترسيد ؟  

 اگر مرگ وجود مي داشت شايد از او مي ترسيدم

بسياري از آدم هايي كه از مرگ مي ترسند خبر ندارند كه هم اكنون مرده اند .

 زيرا عشق نمي ورزند .

 عشق است كه زنده مي كند .

 عشق كيمياست .

ضيافت پر شكوه زندگي هرگز به پايان نمي رسد .اين ضيافت هميشه برپاست .

بازيگران زندگي مي آيند و مي روند اما نمايش زندگي به پايان نمي رسد

عشق تداوم مي يايد خنده تداوم مي يايد زندگي تداوم مي يابد

اگر به كيميايي عشق برسيم و ققنوس وار بر خاكستر مرگ خويش با ل و پر بزنيم بي ترديد حيات جاويدانه پيدا مي كنيم .

 پيش از آن كه مرگ به ما برسد ما بايد به عشق رسيده باشيم

 وقتي مرگ مي آيد بايد ما را عاشق و دست افشان و تراوند خوان مي بينند

 بايد مرگ را شگفت زده كنيم مرگ نبايد ما را بميراند.

 اگر بميريد دلتان بيشتر براي چه كسي تنگ مي شود؟  

 براي زمين .

زمين ما كه در كاينات بزرگ تر از ذره اي غبار نيست .

 خوشبخت ترين سياره عالم است .

بر روي اين ذره ي غبار حيات شكفته است زمين ما زنده است و نفس مي كشد.گ

وش بده پرنده ها مي خوانند نگاه كن درخت ها غرق شكوفه و ميوه اند

 آدم ها را ببين عشق ها را خنده ها را گريه ها را .

 آيا صداي آواز محزون آن عاشق تنها را نمي شنوي ؟ دختركي در باد مي رقصد

آيا او را نمي بيني ؟

 خوشا به حال زمين كه زنده است !

 خوشا به حال همه ي درخت ها !!

خوشا به حال باران !!

 خوشا به حال خورشيد وماه و ستاره ها !!!

 خوشا به حال شب !!

 خوشا به حال روز !!

خوشا به حال عشق !!

 خوشا به حال ما !!

        من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

                                                      عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

       دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو بستم

                                                      باید اول بتو گفتن که چنین خوب چرایی

        ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه

                                                     ما کجاییم درین بحر تفکر تو کجایی

         آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان

                                                     که دل اهل نظر برد که سریست خدایی

           پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند

                                                    تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی

           حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان

                                                    این توانم که بیایم به محلت به گدایی

          عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت

                                                    همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی

           روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا

                                                    در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی

            گفته بودم که بیایی غم دل با توبگویم

                                                    چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

            شمع را باید از این خانه بدر بردن و کشتن

                                                     تا که همسایه نگوید که تو در خانه مایی

             سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد

                                                     که بدانست که در بند تو خوشتر که رهایی

              خلق گویند برو دل به هوای دگری ده

                                                     نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

                روز مادر بر تمام مادران مبارک

      مادرای خوب و نازنین روزتون مبارک

  بزرگي را گفتم زندگي چند بخش است ؟ گفت دو بخش : كودكي و پيري.....

  گفتم پس جواني چه شد ... گفت با عشق ساخت ، با بي وفايي سوخت ،

  و  با جدايي مرد ...........

                  عشق در لحظه اي پديد می آيد ، دوست داشتن در امتداد زمان ،
                     اين اساسی ترين تفاوت ميان عشق و دوست داشتن است.

      محبت را به هيچ چيز تشبيه نتوان كرد زيرا كه هيچ چيز دقيق تر و لطيف تر از محبت نيست

             از منزل كفرتا به دين يك نفس است           وز عالم شك تا به يقين يك نفس است

                اين يك نفس عزيزرا خوش ميدار             چون حاصل عمر ماهمين يك نفس است

 وقتی دل تنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره،وقتی نا امید شدیبه یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی. وقتی ساکت شدی به یاد بیار کسی رو که به شنیدن صدای تومحتاجه

خيلي سخته که هر روز همه رو ببيني

      جز اوني كه دوست داري و فکر مي کني به خاطرش زنده اي ...

تفاوت هاي زن و مرد !

سالگرد ازدواج

روز مرد

1)زن : خطاب به فرشته ی مسئول: خواهش می کنم ما را از هم جدا نکنید، نه... نه... عزیزم... خدایا به خاطر من...
(و سر انجام موافقت می شه مرد از جهنم بره بهشت)
2)مرد: خطاب به دربان جهنم: حالا توی بهشت شام چی میدن 

   رویای زندگی من تولدت مبارک

 همیشه سلامت باشی و روزهای قشنگی رو برات آرزو میکنم

 دنیای من  (ع) میدونی که همه زندگیم هستی

     تولدت مبارک

      بازم تولدت مبارک

یکی بود٬ یکی نبود اونی که بود تو بودی

                                                                 اونی که نبود من بودم

یکی داشت٬ یکی نداشت اونی که داشت تو بودی٬

                                                   اونی که کسی به جز تو نداشت من بودم

یکی خواست٬ یکی نخواست اونی که خواست تو بودی٬

                                                        اونی که بی تو بودن رو نخواست من بودم

یکی برد٬ یکی باخت اونی که برد تو بودی٬ 

                                               اونی که دل به تو باخت من بودم

یکی گفت٬ یکی نگفت اونیکه گفت تو بودی٬

                            اونی که دوست دارم رو به هیچکس به جز تو نگفت من بودم

          بر لبم آهی نشسته است

        ودر صورتم غمی

        که تنها کوچه می داند و پنجره ای که متروک مانده است.

        کسی نیست تا مرا با کوچه آشتی دهد

        کسی نیست تا مرا با پنجره پیوند دهد

        تنها تو ای عابر بی صدای در خود فرو رفته !

        تنها تو می توانی مرا با کوچه آشتی دهی

                                                       و با پنجره پیوند!........

                            نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه می لغزد

                                ولی باران نمی داند که من دریایی از دردم

                        به ظاهر گر چه می خندم ولی اندر سکوتی تلخ می گریم

        بعد من با یاد من افسوس می ماند به جا 

                                       در میان کلبه ام فانوس می ماند به جا 

       می روم تا گم شوم در جاده های نا شناس

                                      کس نمی یابد مرا افسوس می ماند به جا 

    به رسم شهر دلتنگم نگاهم را زیارت کن

                                 نگاه پر نیازم را به چشمانت تو دعوت کن

    تو می گفتی اگر رفتم حلالم کن غمی دارم

                                 برو باشد ولی من هم خدا و عالمی دارم

    برو باشد ولی شبها اگر دیدی بد آهنگ است

                                بدان من گریه می کردم که از دنیا دلم تنگ است

    من از دنیا گله دارم که از بی مهری تو

                                بیا جانا بیا  کمی دیگر معطل کن

                        خاطرات تو رو چه خوب چه بد حک می کنم

                            توی تنهایی هام فقط به تو فکر می کنم

                             با تو می مونم واسه همیشه ای نازنین

                          می دونستی اشک از لبخند با ارزشتره ؟

                        چون لبخند رو می تونی به هر کسی هدیه کنی

          ولی اشک رو برای خاطر کسی می ریزی که میترسی از دستش بدی !

               در لحظات شادی خدا رو ستایش کن در لحظات سختی خدارو

                                                جستجو کن

                                    لحظات آرامش خدارو عبادت کن

                                    لحظات دردآور به خدا اعتماد کن

                                        ودر تمام لحظات خدارو 

                                                 شکر کن

                        بالاخره یه روز پرینت قلبمو می گیرم تا بفهمی

                              با هر نفسم صد بار میگم دوست دارم

                        قلبمو شکستی ولی من بیشتر از قبل دوست دارم

                       چون حالا هر تیکه از قلبم جداگانه  فریاد میزنه که 

                                               دوست دارم

                    تا به حال حضور حاضر و غائب شنیده ای؟

                           من در میان جمع و دلم جای دیگر است !!...

                               وقتی صدایت آمد سکوت در هم شکست

                                              چرا؟ که.........

                                  نجوایت سکون شکن است!!!.......

                      افسوس ما خوشبخت و آرامیم

                                             افسوس ما دلتنگ و خاموشیم

                    خوشبخت زیرا دوست می داریم

                                            دلتنگ زیرا عشق نفرین است !!!

      از دوست عزیزم تشکر میکنم که این کارتهای قشنگ رو به سفارش من درست کرد.

        کسی ما را نمی پرسد،کسی تنهایی ما را نمی گرید،دلم در حسرت یک دست،

          دلم در حسرت یک دوست،دلم در حسرت یک بی ریای ماندگار مانده است.

               کدامین یار ما را می برد تا انتهای باغ بارانی؟  کدامین آشنا آیا به

                    جشن عشق دعوت میکند ما را؟ و اما توحتی در روزهای

                        تلخ نامردی ،نگاه التیام بخش دستهایت را دریغ از ما

                             نمی کردی.من امشب از تمام خاطراتم با تو

                             خواهم گفت،من امشب با تمام خستگی هایم

                                     برایت اشک خواهم ریخت.....